Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hun weten een samenhangend, nooit wankelend, door geen twijfel bedreigd weten.

Door heel deze Brahmawereld vlood de tijd nu stil en onmerkbaar heen. Evenals men bij een kalmen, gelijkvlietenden, volkomen helderen vloed, wiens stroom nergens hinderpalen ontmoet en door geen beletsel wordt onderbroken, de beweging niet kan waarnemen, zoo ging ook hier de stroom des tijds onmerkbaar voorbij, omdat geen opstijgende of nederdalenden gedachten en gevoelens hem tegenhielden.

Deze onmerkbaarheid van den tijd was hun eeuwigheid. En deze eeuwigheid was een teleurstelling.

Zoo was dan ook alles wat zij in zich bevatten — hun weten, hun godzaligheid, hun vreugde van te bestaan, hun wereldleven, hun liefdeleven en hun eigen leven — alles was gedompeld in teleurstelling en besmet met de kleur der teleurstelling.

NEGEN EN DERTIGSTE HOOFDSTUK. Wereldverduistering.

Want hét gebeurde eenmaal dat er in Kamanita een gevoel van mishagen en onvoldaanheid opsteeg. Onwillekeurig vestigde hij toen zijn opmerkzaamneid op den honderdduizendvoudigen Brahma, de bron van alle kracht en volkomenheid. Doch dit gevoel verdween daardoor niet, maar nam van tienduizenden tot tienduizenden

Sluiten