Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jaren bijna onmerkbaar toe. Want onder dit opkomende gevoel was de kalme stroom des tijds op een beletsel gestuit, alsof hij het rotsachtige strand van een opduikend eiland schuimend voorbijsnelde en daardoor was er een „voor" en een „na" ontstaan — zooals bij een onverwachte klip een voor en na den maalstroom ontstaat. Het scheen Kamanita dan toe, dat de honderdduizendvoudige Brahma niet meer zulk helder hcht uitstraalde als te voren. Na gedurende vijfmillioen jaar op Brahma te hebben acht gegeven, vond hij dat hij hem nu lang genoeg had waargenomen, zonder er echter wijzer door geworden te zijn.

En hij richtte zijn opmerkzaamheid op Vatitthi. Toen zag hij dat ook zij Brahma nauwkeurig gadesloeg. Dit deed hem hevig ontroeren. Door die ontroering kwamen de gevoelens. Met de gevoelens kwamen de gedachten. Met de gedachten kwam de spraak. En hij zeide:

— Vasitthi, ziet gij dit ook? Wat is er met den honderdduizend voudigen Brahma?

Na verloop van honderdduizend jaar antwoordde Vasitthi:

— Er is met den honderdduizendvoudigen Brahma, dat zijn glans afneemt.

— Dit kwam ook mij zoo voor, zeide Kamanita na een eyenlang tijdsverloop. Voorzeker kan het wel een voorbijgaand verschijnsel zijn, maar het schijnt mij alreeds wonderlijk toe, dat de honderdduizendvoudige Brahma aan verandering onderhevig zou kunnen zijn.

Na verloop van een geruimen tijd, na eenige milhoenen jaren, vroeg Kamanita opnieuw.

Sluiten