Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

non bij den ingang van zijn huis zou staan; hoe hij dan eigenhandig mijn bedelnap zou vullen en mij herkennen — en dan de onbeschrijfelijke vreugde elkander te hebben wedergevonden!

Voorzeker, het was een lange wandeling naar Ujjeni en het paste een non ook niet zoolang alleen te gaan. Maar ik zou niet lang naar een gezellin behoeven te zoeken. Juist in dezen tijd was Somadatta tot een plotseling einde gekomen. Zijn hartstocht voor de onzalige dobbelsteenen had langzamerhand zoodanig de overhand bij hem genomen, dat hij, na alles te hebben verspeeld, tot zelfs de kleederen die hij aanhad, zich in den Ganga verdronk. Medini trad daarop in de orde. Niet zoozeer dat het godsdienstige leven met deszelfs strengheid en hoog streven haar zoo onweerstaanbaar naar het heihge bosch trok, maar meer om steeds in mijn nabijheid te kunnen zijn, daar haar kinderhjk hart mij met een roerende liefdé genegen was. Ik twijfelde er dan ook niet aan, dat zij, als ik haar mijn voornemens openbaarde, wel met mij naar Ujjeni zou willen gaan; ja, indien het moest,. zelfs naar het einde der aarde. Ook nu reeds gaf haar gezelschap mij meer moed, evenals ik wederkeerig door troostende woorden haar oprecht verdriet hielp verzachten.

Toen nu de tijd daar was, dat ik Angulimala's terugkomst kon verwachten, begaf ik mij iederen namiddag geregeld naar den zuidwestelijken rand van het bosch en zette mij daar neder onder een zwaren boom, die op een hoogte stond en vanwaar ik den weg, dien hij langs moest komen, een geruimen afstand kon volgen.

Sluiten