Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nagenoeg uitgestorven was. Men zag slechts hier en daar eenige oude of zieke -menschen luid jammerend voor hun huisdeuren zitten.

— Ach, riepen zij handenwringend uit. Maar al te spoedig zal de Volmaakte sterven. Nog in dit uur zal het hcht der wereld worden uitgedoofd. De Maleiers zijn naar het Salabosch gegaan om den Heihge te zien en hem hun eerbied te bewijzen. Want kort voor zonsondergang kwam Ananda in het dorp en begaf zich naar de markthal, waar de Maleiers over een openbare zaak aan het beraadslagen waren, en zeide: „Heden, nog voor middernacht, o Maleiers, zal de Nirwana van den Volmaakte plaats hebben. Zorgt dat gij u later niet het verwijt moet doen: in onze woonplaats is Buddha gestorven en wij hebben de gelegenheid verzuimd den Volmaakte in zijn laatste uren te naderen."

Zoo trokken zij dan met vrouwen en kinderen klagend en jammerend naar het Salabosch. Maar wij zijn te oud en te zwak; wij moeten hier achterblijven en kunnen den Verhevene in zijn laatste uren geen eer bewijzen. —

Wij lieten ons den weg wijzen naar het Salabosch. Maar dichtbij gekomen was het daar zoo vol van terugkeerende Maleiers, dat wij liever dwars over het veld naar een hoek van het bosch snelden. Hier stond een monnik tegen een boomstam geleund in stilte te schreien. Op het oógenblik dat ik, diep getroffen, bleef stilstaan, hief hij zijn gelaat op; het volle maanlicht viel op zijn smartelijk bewogen trekken en ik herkende Ananda.

Dan ben ik toch nog telaat gekomen, dacht ik bij

Sluiten