Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

trek voor trek, zonder het geringste over te slaan. Doch Kamanita zeide mismoedig:

— Ach, wat helpt mij al dat beschrijven! Hetgeen gij mij daar afschildert kan evengoed van toepassing zijn op] dien ouden asceet, van wien ik u verteld heb dat ik te Rajagaha een nacht in zijn gezelschap doorbracht en die toch niet zoo dwaas was als ik geloofde, want ik bemerk nu, dat hij veel en velerlei gezegd heeft, wat zeer juist was. Welnu Vasitthi, zeg mij niets meer, maar stel u in uw geest den Volmaakte voor, totdat gij hem zoodanig ziet als gij hem het laatst van aangezicht tot aangezicht gezien hebt. Op grond onzer geestelijke gemeenschap zal wilhcht dan ook ik dit visioen deelachtig worden.

— Gaarne, mijn vriend.

En Vasitthi stelde zich den Volmaakte voor op het oógenblik dat hij in Nirwana zou gaan.

— Ziet gij hem, gehefde?

— Nog niet, Vasitthi.

— Ik moet dit phantasiebeeld waarneembaar maken, dacht Vasitthi. En zij keek om zich heen in de ruimte, waar de Brahmawereld aan het uitdooven was.

Evenals een bronsgieter, die, wanneer hij den vorm tot een heerhjk godsbeeld gereed heeft en het hem aan brons ontbreekt om dezen geheel te vullen, in zijn werkplaats om zich heen ziet en alles wat zich daar bevindt aan mindere godsbeelden, figuren, schotels en vazen — heel zijn eigendom, heel het werk van zijn leven — gaarne en gewillig in den smeltoven zal werpen om dit eene heerlijke godsbeeld in zijn geheel te kunnen

Sluiten