Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Na zorgvuldig het slot van zijn buks te hebben nagezien, een voorzorg die door de anderen werd gevolgd, bleef Vrij-Kogel eenige seconden staan om zich niet te vergissen; toen stapte hij, met de instinctmatige vastheid, die bij de jagers schier tot een tweede natuur wordt, snel maar zoo stil mogelijk voort, in de richting van den vermoedelijken strijd, en gaf de twee anderen een wenk om hem te volgen.

Het is schier onmogelijk, zelfs in de verte zich een denkbeeld te maken van hetgeen een marsch in de prairie beteekent bij nacht en te voet, te midden van dichte boschages, verward in elkander gegroeide boomen, en reusachtige lianen, die zich allerwege ineenslingeren en in iedere richting de wonderlijkste figuren vormen, welke een eeuwenheugend warbosch kan opleveren. Op marsch in zulk een bosch, op een bodem samengesteld uit den afval, die gedurende vele eeuwen is opgehoopt, nu eens heuvels vormende van verscheidene voeten hoogte, dan weder plotseling doorsneden met diepe onzichtbare kuilen en moerasgronden, — is het niet alleen reeds moeilijk, zich in zulk een verwarde en ondoordringbare wildernis een spoor te banen en den rechten weg te vinden, als men onbekommerd voorttrekt en niet vreest overrompeld te worden; maar deze taak wordt schier onmogelijk, wanneer men verplicht is om er. in roerlooze stilte door te worstelen en geen tak kan doen zwiepen, geen blad doen ritselen, zonder gevaar van den vijand wakker te maken, dien . men tracht te overrompelen.

Alleen veeljarig verblijf in zulk een wildernis kan den mensch de noodige bekwaamheid geven, om dit moeilijke werk tot stand te brengen, en deze bekwaamheid bezat Vrij-Kogel in de hoogste mate; hij kende de vele hindernissen die zich bij iederen stap voor hem opdeden, hindernissen, waarvan onder zulke omstandigheden een enkele reeds genoeg zoude zijn geweest, om den stoutmoedigste aan den goeden uitslag te doen wanhopen. De twee andere jagers hadden alleen het spoor te volgen, dat door hunnen gids even behendig als moeilijk werd gebaand. Gelukkigerwijs werden de avonturiers slechts door een kleinen afstand gescheiden van hen, wien zij hulp gingen brengen; zonder dat zou bijna de geheele nacht noodig zijn geweest om bij hen te komen. Zoo Vrij-Kogel zulks gewild had, had hij den rand van het bosch kunnen omtrekken en zich dan alleen door het hooge gras behoeven heen te worstelen, een weg die oneindig gemakkelijker en minder vermoeiend zou zijn geweest; maar met de juistheid van zijn door gewoonte geoefenden blik, begreep hij dat de richting, die hij gekozen had, de eenige was, die hem in staat zou stellen om tot het tooneel van den strijd door te dringen, zonder door de Indianen te worden opgemerkt, die, in weerwil van al hunne geslepenheid, er niét in 't minst op verdacht waren, dat iemand het zou durven wagen, hen langs zulk een weg te naderen.

Na een tocht van ongeveer twintig minuten, hield vrij-Kogel stand. De drie jagers waren op het bedoelde terrein. ■ Terwijl zij de struiken zachtjes uiteenschoven, wat zagen zij ?

Nauwelijks tien passen voor hen uit was een open ruimte; op deze ledige plek waren drie vuren aangelegd, rondom welke een aantal krijgslieden der Apachen deftig zaten te rooken, terwijl hunne paarden, aan piketten gekoppeld, het jeugdig loof der boomen afknabbelden. Zijn vriend Loer-Vogel stond rustig te midden der opperhoofden, op zijn buks leunende, en nu en dan eenige woorden met hen wisselend. Vrij-Kogel begreep niets

Sluiten