Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der Heilige Maagd van hout of albast, met een krans van witte rozen op het hoofd en een altoos brandende lamp voor zich. Ziedaar het ameublement dat op geringe uitzonderingen na, in de cellen der nonnen voorhanden is Het B rnardf nen-klooster bevatte op het tijdstip van ons verhaal honderd viiftfg nonnen en ongeveer zestig novicen. In dit land van verdraagzaamheid, Xde nonnen zehfen in de kloosters opgesloten; de zusters mogen in de £ ÜYtgaan* en bezoeken geven of ontvangen; de regelorde ismterstzach£ en behalve de dagelijksche godsdienstplichten, die zij met de grootste stiptheid m^^^^^^^ hebben de nonnen, wanneer zij eenmaa in hunne celen Tnteruggekeerd, schier algeheele vrijheid om te doen wat haar behaS, Tnder It iemand er acht op slaat of er zich mede schijnt te

b6wf hebben thans de kloostercellen beschreven, die allen volmaakt op elkandergelijken; alleen die der abdis verdient nog een afzonderlijke beschrijving Men zou inderdaad bezwaarlijk een boudoir vinden, waar zooveel weSdsche weelde en gemak, en tevens vroomzinnige luister verzameld zijn rlrhet dagelijksch verblijf der kloostervoogdes. Het was een ruime • u ♦ „«ï • a*n de eene zijde waren twee boogvensters met in looa ^laiS'ap^i g'zVneilige voorstellingen van de schitterendste Eren en me/ meesterhand waren geschilderd. De muren waren met SkTkleurd en gestempeld goudleerbehangsel gedekt; kostbare ^ddenjen de hoofdtrekken uit het leven van den heiligen Bernardus voorstellende, veterden hier en daar de wanden, zonder overlading en met den fijnen sS die men zelden ergens anders dan bij kerkelijke personen aantreft Cchen de twee vensters* hing een prachtige Madonna de Rafael, achter eïn eenvoudig maar keurig bewerkt altaar. Een zilveren lamp met welSenT oÏe gevuld, hing'aan de zoldering voor het altaar dag en nach te branden' het gansche heilige toestel kon door een gordxjn van zwaar damast naar welgevallen worden afgesloten en onzichtbaar gemaakt

DemeuoelsTbestonden uit een groot Chineesch kamerschut, achter hetwelk zie? drsïaapstede der abdis verschool, een eenvoudig ledikant van gesneden etkennouen met een wit gazen behangsel, om de muskieten af te weren. Fen vierkante tafel, mede van eikenhout, waarop eenige boeken en een tS iw ^ het midden der kamer geplaatst; in een hoek van ht vSstond een groote boekenkast, geheel gevuld met werken van olsdlSen^rd, wier prachtige/, rijk V^J^^*^ deuren zag blinken; verder stonden eenige stoelen en tabouretten met ge draaide of gebeeldhouwde pooten hier en daar tegen den wand. Till k Lg men er een zilveren met olijvenpitten gevuld reukvat tegen-, ov* Matige mahoniehouten kast, welker lof- en lijstwerk wat snijdt betrofT als een meesterstuk in den styï der -renaissance kon worden

be0Ïe°rc£" verspreidde het zonlicht, door de beschilderde glasruiten getemperd ovet al Se voorwerpen een zachten, geheimvollen schemerglans, du, den Cekermet zeker gevoel van eerbied en ingetogenheid bezielde en aan het «,imA vertrek een gestreng, bijna somber aanzien gat. "Op het oogenblik dat w^ den lezer in deze cel binnenleiden - name,^ wehüge minuten voor het tooneel dat wij zoo straks beschreven hebben Z de 3 in een grooten armstoel met recht opstaande leuning, boven

Sluiten