Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIII.

DE HINDERLAAG.

Geen meldenswaardig voorval verstoorde dien dag hun reis. De karavaan trok door een afwisselende landstreek, met ondiepe rivieren doorsneden, met hoog geboomte en dichte katoenbosschen beplant, en met duizenden vogelen van alle soorten, kleuren en stemmen bevolkt; aan den uitersten horizon, vertoonde zich als een geelachtige streep, boven welke een dikke wolk van dampen hing, de aanwezigheid van de Rio Colorado del Norte.

Gelijk don Miguel vooraf gezegd had, bereikte men het veer del Rubio eenige minuten voor zonsondergang.

Wij willen hier met een paar woorden beschrijven op welke wijze een karavaan zich in de wildernis legert; deze beschrijving is onmisbaar om den lezer te doen begrijpen, hoe het komt dat men zoo gemakkelijk een legerkamp in en uit kan sluipen zonder gezien te worden.

De karavaan bestond, behalve het personeel en een troep pakezels, uit een stoet van vijftien met allerlei koopwaren beladen wagens. Zoodra. de plaats voor het kampement gekozen was werden de wagens in een vierkant opgesteld, met een afstand van vijf en dertig voet tusschen de wagens onderling; in deze tusschenruimten werden door zes of acht mannen vuren ontstoken, rondom welke zij zich legerden, om er hunne spyzen te bereiden, te eten, te praten en te slapen. De paarden en muilezels stonden in het midden van het vierkant, niet ver van de geheimzinnige tent die het centrum van het kamp uitmaakte.

Men had de helft der paarden den rechter voorpoot aan den linker achterpoot gekluisterd, met een touw van twee a drie voet lengte. Wij moeten hierbij opmerken, dat een op deze wijze gebonden paard zich in het eenst zeer belemmerd gevoelt, maar spoedig genoeg aan zijn toestand gewent, om ten minste langzaam te kunnen voortkomen.

Overigens is dit een voorzichtigheidsmaatregel, welke dienen moet om te beletten dat de dieren te ver weg loopen of door de Indianen worden opgevangen. Men bindt gewoonlijk twee paarden aan elkander, het eene op bovengenoemde wijze gekluisterd, en het andere slechts met een lang touw aan zijn kameraad gekoppeld, welke laatste in geval van onraad om zyn makker heenspringt en galoppeert, die hem zoodoende als het ware tot spil dient.

De buitenrand der ruimte tusschen de wagens werd met schanskorven, op elkaar gestapelde boomstammen en met de pakken der muildieren opgevuld.

Zulk een legerkamp van woudloopers in de prairie levert inderdaad een merkwaardig en zonderling schouwspel. Rondom de vuren ziet men de avonturiers schilderachtig gegroepeerd, staande, zittende of in liggende houding, sommigen bezig met koken, anderen met het verstellen van kleederen, paardentuigen of wagens; nog anderen met poetsen hunner wapenen ; nu en dan verheft zich midden uit de groep een schaterend gelach, om te

Sluiten