Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doorlieten, geheel in overeenstemming met den plechtvollen indruk van het ruime en statige vertrek.

Op het oogenblik dat de Amantzin en Addick de vergaderzaal bereikten, waren de overige leden van den raad reeds allen bijeen en wandelden zij bij groepjes de zaal op en neder, zacht samen pratende om de twee nog ontbrekende raadsheeren af te wachten.

Zoodra de opper-priester was binnengetreden, verzamelden allen zich in het midden der zaal en nam ieder zijn plaats rondom den haard, hierin voorgegaan door den oudsten Sachem.

Deze Sachem was een hoogbejaard man, die door twee krijgslieden onder de armen moest ondersteund worden. Wat een vreemde zaak is onder de Indianen, hij had een langen sneeuwwitten baard, die als een zilveren stroom op zijn borst afvloeide; zijn trekken teekenden buitengewone majesteit; overigens betoonden de andere opperhoofden hem den diepsten eerbied en ontzag.

De - oude, eerwaardige Sachem heette Axayacatl, dat zooveel wil zeggen "als „het gelaat des waters"'); hij beweerde af te stammen van de aloude Incas die het land van Anahuac') regeerden voor de verovering door de Spanjaarden; en even als zgn naamgenoot, de achtste koning van Mexico, was het teeken dat hij voor zgn naam plaatste, een waterbaar. Wat zijn bewering scheen te bevestigen, was dat zijn gelaat niet die hoog roode tint als nieuw koper had, die de Indiaansche rassen onderscheidt, en ook in edelheid van vorm meer de Europeesche type naderde.

Wat er van deze afstamming ook wezen mag, zooveel is zeker, dat hij in zijn jeugd een der dapperste en meest beroemde krijgslieden was geweest der Comanchen, die ontembare en hoogmoedige natie, die zich den naam van Koningin der Prairiën geeft, en beweren durft dat zij alleen het recht heeft om de woestijn te beheerschen en ongestraft te doorkruisen.

Toen de gevorderde jaren van Axayacatl en zijn talrijke kwetsuren hem beletten om langer aan den oorlog deel te nemen, hadden de Indianen, door welke hg algemeen geliefd en geëerbiedigd werd, hem eenstemmig tot opperbevelhebber van Quiepa-Tani verkozen.

Sedert meer dan twintig jaren oefende hg deze macht uit tot genoegen van al de Indiaansche natiën.

Na zich met een oogopslag te hebben overtuigd dat al de opperhoofden rondom den haard gezeten waren, nam de grijze Sachem uit handen van den hachesto, die naast hem overeind stond, een brandende harsfakkel en plaatste die op den houtstapel welke voor het heilige raadvuur was aangelegd, sprekende daarbij met een zwakke, maar nochtans duidelijke stem de volgende woorden:

„Wacondah I uw kinderen vereenigen zich om over gewichtige belangen te beraadslagen, geef dat de vlam, die uw wezen is, hun harte ontsteke en naar hun lippen wijze woorden doe oprijzen, die uwer waardig zgn."

Het hout, dat waarschijnlijk met harsachtige stoffen bestreken was, vatte bgna onmiddellgk vuur, zoodra de Sachem er den brand instak, en vlamde binnen weinige oogenblikken helder flikkerend omhoog naar het gewelf der zaal.

1) Axayacatl is samengesteld uit alt, water, en axaya, vlak.

2) Anahuac beteekent letterlijk: land tusschen de wateren, (de twee zeeën).

Sluiten