Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hoorde en zag. Slechts nu en dan liet hij iets van zich hooren, als een van zijn makkers in het dorp kwam, .

— Vrouw Barberin, je man maakt het goed; hij heeft mij verzocht u te zeggen, dat hij veel werk heeft en mij dit geld voor u meegegeven. Wil je het eens

"rja^was alles. Vrouw Barberin stelde zich met die berichten tevreden; haar man was gezond; het werk werd goed betaald; hij verdiende den kost.

Al was Barberin zoolang te Parijs gebleven, daaruit moet men met opmaken, dat hii op geen goeden voet stond met zijn vrouw. De bestendige afwezigheid sproot volstrekt niet voort uit gemis aan overeenstemming. Hij woonde te PaSs^d«Mdïar zijn werk had; meer niet. Als hij op jaren zou zijn gekoïïeVWhü biï ziin vrouw terugkeeren en met het geld, dat zi, dan zouden hebben overgelegd, zouden zij gevrijwaard zijn tegen armoede, als de tijd gekomen was, waarin kracht en gezondheid hun hadden begeven

Op een Novemberdag, toen het reeds avond begon te worden, hield er voor ons hek een man stil, dien ik niet kende. Ik stond voor de deur van ons huis een Joterhani te eten.' Hij opende het hek niet, maar zijn hoofd er over stekende vroeg hii me, of hier niet vrouw Barberin woonde.

ik verlocht hem binnen te komen. Hij opende het hek, dat op de hengsels knarste en kwam op het huis af. Nooit had ik iemand gezien, die zoo met sin* was bemorst. Gansche plakkaten modder, sommige nog nat, andere al opgedroogd, bedekten hem van het hoofd tot aan de voeten, en daaruit moest men afleiden, dat hij zeer slechte wegen had gevolgd.

Toen zij zijn stem hoorde, kwam vrouw Barberin naar voren en op het oogenblik, dat hij den drempel had bereikt, stond zij vlak tegenover hem.

— Ik breng nieuws uit Parijs, zei hij.

Die eenvoudige woorden had ik al dikwijls gehoord, maar de wijs waarop zij werden uitgesproken, had niets van die, waarmede vroeger de mededeehng — 't Gaat goed met je man, hij heeft druk werk." — gepaard ging.

— Ach God! riep vrouw Barberin uit, haar handen wringende, dan is er een ongeluk gebeurd met Jéröme. .

— Welnu ia, maar je hoeft niet te sterven van schrik. Hij is gekwetst, dat is alles; maar hij is niet dood. Mogelijk evenwel zal hij verminkt zijn. Op het oogenblik ligt hij in het ziekenhuis; mijn bed stond naast het zijne en daa* ik hierheen ging, verzocht hij mij u dit in het voorbijgaan mee te deden. Ik kan n et langer blijven, want ik moet nog drie mijlen verder en de nacht begint a te vallen Vrouw Barberin, die er meer van wilde weten, drong er op aan, dat hii het avondeten bij ons zou gebruiken, want de wegen waren slecht en men zei dat zich wolven in den omtrek hadden vertoond. Hij zou den anderen mor-

%^eSneJin^n hoekje bij den haard, en al etende vertelde hij ons, hoelet ongSk zTch had toegedragen. Barberin was^halverplenerd^or een stelling die ingestort was, en daar men bewezen had, dat hij met had beüoo . ren te zrjn op*de plek, waar hij gekwetst werd, weigerde de aannemer hem

Ê - VfóStSU de arme Barberin, zei hij-, hij boft niet; anderen zouden er een middel in gevonden hebben om leveuslsm.j een aardig jaargeld tc trekken,

mEnte^hyIaïpE'van zijn broek droogde, die door de slijklaag stijf en ha^d waren giwÓ^ff herhaalde hij: „hij boft niet." Uit de manier waarop hij Sit zeïbleek genoeg, dat hij voor zich gaarne verminkt zou zyn geworden,

C" PEeT;roceSrdft0kost veel geld. - Ja, maar men kan het winnen. Vrouw Barberin had naar Parijs willen gaan, maar dat was geen kleinig.

Sluiten