Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

.T In e^k. se.Tal zoudt gij toch niet hier blijven, sprak Barberin, terwijl hii mij ruw bij mijn arm greep; gij hebt te kiezen tusschen dezen man en het gesticht. — Neen! vrouw Barberin!

— Kom, gij begint mij te vervelen, zei Barberin toornig; als gij wilt, dat ik u hier met stokslagen vandaan jaag, hebt gij het maar te zeggen

~, .Het ^nd wilde liéyer bij zijn moeder Barberin blijven, zei Vitalis; gfi moet hem daarvoor niet slaan; het is een bewijs, dat hij een hart heeft

— Als gq hem beklaagt, dan gaat hij nog harder schreeuwen.

— Laten wij thans tot onze zaken overgaan

R-wT^ hiï dU zei', l^P Vit.alis acht stuken van vijf francs op tafel, die Barberin met een enkele beweging van de hand in zijn zak het glijden

— Waar is het pakje? vroeg Vitalis. 6"j"«=u.

an7vHier'>,gafJBai'berin ten antwoord, terwijl hij hem een blauwgeruiten zakdoek overhandigde, waarvan de vier hoeken waren saamgeknoopt •™i i7S T te ze l0?«n onderzocht toen alles, wat deze doek bevatte: slechts twee hemden en een broek waren daarin. J^T Meww*

A ~r. hebben we niet afgesproken, zei Vitalis; gij moet mij *1 zijn kle¬

dingstukken geven en dit zijn eenige lompen. - Hij hieft niet anoers 1

Ma7r flfJr^JÏ?1 . aap Vroeg' zou hii zeggen' dat het «en leugen is. Maar ik wil daarover met u met twisten. Ik heb geen tijd daartoe Ik mnrt weg. Kom ventje, hoe heet gij? - Rémi. J aaartoe. ik moet

— Kom Rémi, neem nu het pakje en ga vooruit, Capi.

n«Ti!ïn.eeEt hem e°,daar,°P Barberin mijn handen toe, maar beiden keerden het hoofd om en ik voelde, dat Vitalis mij bij den póls green

Ik moest loopen. O, mijn dierbaar huis! Het was mij, toen ik dén drempel overschreed, of ik een gedeelte van mijn leven daar achterliet ^

Ontroerd wierp ik nog een blik om mij heen; mijn oogen vulden zich met tranen, toen ik niemand zag, aan wien ik'hulp kon vragen; niemand