Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Ik weet niet, wat ik doen moet.

— Juist daarom is uw spel zoo goed. Morgen, binnen weinige dagen, dan zult ge wel weten, wat gij doen moet; maar dan moet gij u de ■verlegenheid herinneren, waarin gij thans verkeert eh veinzen, hetgeen gij dan niet meer gevoelt. Als gij dan deze uitdrukking en houding kunt aannemen, dan voorspel ik u een prachtig succes. Wat moet gij in mijn stuk voorstellen? Een boerenknaap, die niets gezien heeft en niets weel; deze komt bij een aap en hij is veel onhandiger en veel onwetender dan de aap, vandaar de tweede titel: „De domste van de twee is niet, dien men denkt". Dommer te zijn dan Joli Coeur, dat is uw rol. Om die nu goed te vervullen, behoeft ge slechts te wezen, zooals ge thans zijt; maar daar dit op den duur onmogelijk is, moet ge u voor den geest brengen, wat gij geweest zijt en met eenige kunst worden, wat gij van nature niet meer wezen zult.

DeknechtVandenheerJol i-C o e u r was geen groot stuk en de voorstelling duurde niet langer dan twintig minuten. Maar voor onze repetitie waren drie uur noodig; Vitalis liet ons twee-, drie-, vier-, ja tienmaal hetzelfde overdoen, zoowel de honden als mij. Deze toch hadden gedeelten van hun rol vergeten en moesten die thans opnieuw leeren.

De zachtheid en het geduld, die mijn meester hierbij aan den dag legde, verbaasdén mij ten sterkste. Zoo behandelde men de dieren niet in ons dorp, waar vloeken en slaan het eenige middel was, dat men tot hun opvoeding aanwendde. Hij maakte zich gedurende deze lange repetitie geen enkele maal boos; hij vloekte in het geheel niet.

— Laten wij maar weer eens beginnen, zei hij op ernstigen toon, wanneer hetgeen hij gevraagd had, niet gelukt was; dat is niet goed, Joli-Coeur; gij Capi, gij let niet op, ik zal u moeten beknorren.

Dat was alles; maar toch was het genoeg.

— Welnu, vroeg hij mij, toen de repetitie geëindigd was, gelooft gij, dat gij aan het komedie spelen gewoon zult raken?

— Ik weet het niet. — Verveelt