Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Plan was met em terstond met de voorstelling te beginnen, want daarvoor was bet uur met bijzonder geschikt, maar om de beste plaats uit te kiezen en dan tegen het midden van den dag daar terug te komen en de kans te wagen

Met die plannen was ik geheel vervuld, toen ik opeens achter mij hoorde roepen; ik keek om en zag Zerbino, die door een oude vrouw werd nagezet Het duurde niet lang, of ik begreep, wat er gaande was; de hond had bemerkt' dat ik m gepeins was verzonken; hij had mij verlaten en was een huis binnengeloopen, waar hij een stuk vleesch gestolen had, dat hij in den bek droeg

— Houdt den dief! houdt den dief! riep de vrouw.

Toen ik die woorden hoorde, voelde ik, dat ik schuldig was, tenminste verantwoordelijk voor de daad van mijn hond, en begon ik ook hard te loopen Wat moest ik zeggen, als de oude vrouw mij den prijs vroeg van het stuk' vleesch, dat de hond gestolen had? Hoe zou ik het betalen? Als ik eens genakt werd, zou men mij dan niet gevangen houden?

Toen ze me hard zagen wegloopen, bleven ook Capi en Dolce niet achter- ik voelde ze op mijn hielen, terwijl Joli-Coeur, dien ik op mijn schouder droeg zijn poot om mijn hals sloeg om niet te vallen.

Ik behoefde niet bang te zijn, dat men ons zou inhalen, maar men zou ons kunnen tegenhouden en dit scheen mij het plan van twee of drie menschen die van de andere zijde kwamen. Gelukkig lag er tusschen ons een dwars-' straat; die sloeg ik m, gevolgd door mijn honden, en weldra waren wij weder m het open veld. Toch bleef ik niet staan, voordat ik geheel buiten adem was, en toen had ik zeker twee kilometer geloopen. Eerst durfde ik nog niet omzien, maar toen ik eindelijk een blik achter mij wierp, bemerkte ik, dat niemand ons volgde. Capi en Dolce waren altijd nog op mijn hielen. Zerbino volgde op een afstand; hij had onderweg zeker stilgestaan om zijn stuk vleesch op te eten. Ik riep hem, maar Zerbino begreep, dat hij een strenge kastijding te wachten had en bleef eerst staan; daarop keerde hij zich om en liep heen zoo snel hij kon. K

Slechts uit honger had Zerbino het vleesch gestolen. Maar dit was voor mij geen reden van verontschuldiging. Hij had gestolen en de schuldige moest gestraft worden, of het was uit met de tucht onder mijn troep. In het volgende dorp zou Dolce -het voorbeeld Van ,zijn makker volgen en Capi zelf zou eindelijk bezwijken voor de verzoeking. Dus moest Zerbino voorbeeldig gestraft worden. Maar daarvoor moest ik hem binnen mijn bereik hebben en dat waSi zoo gemakkelijk met. Ik nam mijn toevlucht tot Capi.

— Haal Zerbino, zei ik.

Dadelijk rende hij weg, om den last, dien ik hem opdroeg, te volbrengen Het scheen mij evenwel toe, dat hij die zaak minder gewillig op zich nam dan' anders en uit den blik, dien hij op mij wierp, vóór hij heenging, meende ik te bespeuren, dat hij liever de advocaat van Zerbino wezen zou dan de gendarme, die hem oppakte.

Ik moest thans de terugkomst van Capi en zijn gevangene afwachten wat vrij lang kon duren, daar Zerbino zeker niet zoo dadelijk zou terugkeeren Dat wachten vond ik evenwel zoo onaangenaam niet. Ik was ver genoeg van het dorp om van die zijde iets te vreezen, en daarbij was ik zoo vermoeid dat ik gaarne een poos wilde uitrusten. Bovendien, waarom zou ik mij haasten? Ik wist met, waar ik heen moest gaan, of wat ik doen moest. De plek waar ik stil had gestaan, was tevens uitmuntend geschikt om er een poos te vertoeven. Zonder te weten, waarheen ik mij in mijn doUen loop gericht had, was ik aan een kanaal gekomen en na de zandige vlakte te hebben doorkruist, die zich in de omstreken van Toulouse uitstrekt, was ik nu in een weelderig, vruchtbaar land gekomen: water, boomen, gras, en een kleine beek, die tusschen de spleten vloeide van een dichtbegroeide rots, en telkens kleine watervallen vormde Het was hier aUerbekoorlijkst en uitnemend geschikt om de terugkomst der honden af te wachten.

Een uur ging er voorbij, doch geen van beide keerde terug. Reeds begon ik mij ongerust te maken, toen Capi verscheen met hangenden kop.

— "Waar is Zerbino?

Capi legde zich in vreesachtige houding voor mij neder en ik zag nu dat een van zijn ooren bloedde.

Meer was niet noodig om mij te doen begrijpen, wat er gebeurd was Zerhino had zich tegen den gendarme verzet; hij had weerstand geboden aan

Sluiten