Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wrj vonden ze niet; wel is waar hadden de pooten van de honden en onze eigene voetstappen de sneeuw hier en daar platgedrukt, maar toch niet in die mate, of wij moesten de afdrukken van den aap kunnen bespeuren.

Hij was dus niet buiten. Wij keerden weer naar de loods terug, om te zien of hij zich niet onder een takkebos had verscholen.

Langen tijd bleven wij zoeken; wel tienmaal kwamen wij op dezelfde plek en in denzelfden hoek. Ik ging op de schouders van Vitaüs staan om tusschen «e takken te zoeken, die het dak vormden; maar alles tevergeefs.

iWi ,• 3 Jj licfc" WJJ UCIU weer, maar er Kwam geen antwoord.

Vitalis was radeloos, terwijl ik zelf innig bedroefd was. Arme Joli-Coeur | Toen ik aan mijn meester vroeg, of hij dacht, dat de wolven ook den aap hadden medegenomen, antwoordde hij:

•~^Ne^n' de wolyen hebben niet in de hut durven komen; ik geloof wel, dat zij Zerbino en Dolce hebben aangevallen, toen deze buiten waren, maar hier binnen zijn zij niet geweest. Het is waarschijnlijk, dat Joh-Coeur zich hier of daar heeft verborgen, terwijl wij buiten waren en dit deed mij juist zoo ongerust over hem zijn, want met zulk weer moet hij kou vatten en dat is doodeliik voor hem. I '

— Laten wij dan nog maar eens zoeken.

En opnieuw hervatten wij onze nasporingen, maar wij waren niet gelukkiger dan de eerste maal.

— Wij moeten den dag afwachten, zei Vitalis.

— Wanneer zal die aanbreken? — Over twee of drie uren, denk ik. En hij zette zich bij het vuur, met het hoofd op de handen geleund

Ik durfde hem niet storen. Onbeweeglijk bleef ik bij hem zitten en verroerde mij alleen om nu en dan een tak op het vuur te werpen. Van tijd tot tijd stond hij op en ging naar de deur; dan keek hij naar den hemel en boog zich naar buiten om te luisteren; daarop nam hij zijn plaats weer in

Ik geloof, dat ik liever gewild had, dat hij mij beknord'had, dan hem zoo somber en neerslachtig te zien. De drie uren waarvan hij gesproke