Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geschapen; liever zou ik van honger omgekomen zijn dan mijn honger bekend te hebben. Waarom, dat weet ik zelf niet; misschien omdat ik nooit om iets heb willen vragen, wat ik niet terug heb kunnen geven.

Het meisje met haar verwonderde oogen, dat geen woord sprak en door baar vader Lize genoemd werd, had haar lepel neergelegd en staarde mij onafgebroken aan. Eensklaps stond zij van tafel op, nam haar bord, dat nog vol soep was en bracht dat bij mij.

Ik deed een poging om haar er voor te bedanken, daar ik zelfs de kracht tot spreken miste; maar hiertoe liet haar vader mij zelfs den tijd niet

— Neem het gerust aan, mijn jongen; wat Lize geeft, is goed gedaan en als ge trek hebt, is er nog wel weer een ander te krijgen.

Als ik trek had! Het bord soep was in een oogwenk ledig. Toen ik mijn lepel neerlegde, uitte Lize, die voor mij was blijven staan, een onverstaanbaren kreet, hetgeen thans geen zucht, maar een uitroep van tevredenheid beduidde. Zij nam toen het bord en reikte het haar vader over om het nogmaals te vullen; toen het gevuld was, bracht zij het mij weder, met een glimlach zoo zacht en bemoedigend, dat ik ondanks mijn honger, een oogenblik dien honger vergat en het bord niet aannam. Evenals de eerste maal wate de soep in een oógwenk verdwenen; geen glimlach speelde er meer om de hppen van de kinderen, die mij omringden; allen lachten luidkeels.

— Wel, vriendje, sprak de tuinman, gij zijt een goede eter.

Ik kleurde tot achter de ooren; maar ik begreep terstond, dat ik beter deed hem de waarheid te zeggen, dan mij van gulzigheid te laten beschuldigen, e» ik gaf hem daarop ten antwoord, dat ik sedert den vorigen dag niets gegeten had.

— En ontbeten? — Ook niet ontbeten.

— En uw meester? — Hij had evenmin iets gegeten

— Dus is hij eigenlijk van honger en koude omgekomen.

De soep had mij weder kraeht gegeven, ik stond op om té vertrekken.

— Waar wilt gij heen? vroeg.de