Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat men bevreesd was, dat ik er in stikken zou. Alexis en Benjamin waakten beurtelings bij mij.

Eindelijk vertoonde zich eenige beterschap; maar daar ik nu eens erger dan weder wat beter was, moest ik wachten tot het voorjaar aanbrak en de velden dij üe Waciere met een groen waas overtogen waren.

Lize, die niet werkte, nam weder de plaats van Martha in. Met ha-r wandelde ik langs de oevers van TTe Bièvres. Tegen den middag, als de zon hoog aan den hemel stond, begaven we ons samen hand aan hand op weg, door Cara gevolgd. Het was een mooi en zacht voorjaar, tenminste ik heb dien liefelriken indruk ervan behouden, hetgeen toch eigenlijk op hetzelfde neerkomt. Dageliiks bezochten wij het dal, dat niet ver van onze woning verwijderd lag

Natuurlijk sprak Lize onderweg nooit, maar zonderling genoeg, wii hadden ook geen woorden noodig, want als wij elkander zagen, lazen wii in eikaars blik, hetgeen we wilden zeggen, zoodat ik zelf meestal ook zweeg

Langzamerhand kreeg ik mijn krachten terug en zou ik in den' tuin kunnen arbeiden; ik zag dien tijd met ongeduld tegemoet, want ik verlangde er naar om voor de anderen te doen, hetgeen zij voor mij gedaan hadden: voor hen te werken en naarmate mijn krachten het vergunden, terug te geven hetgeen ze mij gegeven hadden. Ik had nooit gewerkt, want boe vermoeiend verre tochten ook zijn mochten, zij zijn niet te vergelijken met den bestendigen arbeid die veel goeden wil en ijver eischt; maar het scheen, dat ik goed werkte tenminste dat ik met lust het voorbeeld van hen, die mij omringden volgde'

Het was de tijd waarop de viooltjes naar de markt te Parijs gebracht werden en vader Acquin had aan deze bloemen al zijn zorg gewijd; in onzen tuin stonden er van allerlei soprt en kleur en 's avonds, vóór dat de ramen gesloten werden, was de lucht met den geur van deze bloemen vervuld

Dé taak, die men mij had opgedragen, was in evenredigheid met miin krachten; zij bestond voornamelijk erin om 's morgens de ramen van de 'broeikas^ sen af te lichten, wanneer de vorst voor