Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een klein levendig mannetje, die luchtig heen-en-weer zweefde, vvas bezig •en boer te scheren en antwoordde met een zware basstem: — Die ben ik. Ik wierp Mattia een blik toe om hem aan het verstand te brengen, dat deze I muzikant-barbier niet de geschiktste persoon was, om les te geven en dat het I geld in 't water gegooid zou zijn, om ons tot hem te richten; maar inplaats I van mij te begrijpen en te gehoorzamen, ging Mattia op een stoel zitten en zei hij op vastberaden toon:

— Wilt gij mijn haar knippen, als gij dezen heer geschoren hebt?

— Zeker, jongmensch, en ik zal u ook scheren, indien gij dat verlangt.

— Dank u, zei Mattia, vandaag niet; als ik terugkom.

Ik was verbaasd over deze kalme vastberadenheid, welke Mattia aan den dag legde; hij gaf mij in het voorbijgaan een knipoogje, om mij te waarschuwen, dat ik mij nog niet boos moest maken.

Espinassous was spoedig gereed met het scheren van den boer en met het ! servet in de hand, maakte hij zich gereed om Mattia's haar te knippen

— Mijnheer, zei Mattia, terwijl het servet hem om den hals gebonden werd, mijn vriend en ik waren het daareven niet met elkander eens en daar wij we-

> ten, dat gij een beroemd musicus zijt, meenden wij, dat gij ons wel met urw raad zoudt willen bijstaan.

— Vertel mij maar, waarover gij het niet eens worden kondt, jongelui.

\ Ik begreep nu welk doel Mattia had: in de eerste plaats wilde hij weten of £ deze musicus wel in staat was onze vragen te beantwoorden en dan, zoo zijn I antwoorden ons voldeden, of hij ons een muziekles wilde geven voor denzelf| den prijs als men haar snijdt; Mattia was slim.

— Waarom, vroeg Mattia, stemt men de viool altijd op dezelfde noten?

■Ik dacht, dat de kapper, die juist op het punt stond om de kam door het I lange haar van Mattia te halen, een soortgelijk antwoord als ik wilde geven ! en ik lachte reeds in mijn vuistje, toen hij eensklaps het woord nam:

— De tweede snaar aan den linkerkant van het instrum