Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

volgens allen, die ik liefhad, verloren had? Mijn hart kromp ineen. Toch wilde ik aan mijn gevoel niet'toegeven. De toestand waarin wij ons bevonden, geleek zeer veel op dien, waarin ik met Vitalis verkeerd had, toen mevrouw Milligan mij bij zich wilde houden; ik wilde mij niet dezelfde verwijten doen, die Vitalis zich gedaan had.

— Denk slechts aan u zelf, Mattia,, zei ik op ontroerden toon. Maar hij wendde zich eensklaps tot mij, terwijl hij mijn hand vatte. — Mijn vriend verlaten! dat zou mij niet mogelijk zijn. ïk dank u zeer, mijnheer.

Espinassous bleef echter bij hem aandringen en' beweerde, dat, als Mattia zijn eerste opvoeding bij hem genoten had, men wel een middel zou vinden, om hem naar Toulouse te zenden en vandaar haar het conservatoire te Parijs; maar Mattia antwoordde onveranderlijk: — Nooit zal ik Rémi verlaten.

— Welnu, mijn jongen, ik wil toch iets voor u doen, zei Espinassous; ik zal u een boek geven, waaruit gij alles kunt leeren, wat gij niet weet.

Hij begon toen in zijn laden te zoeken; na geruimen tijd vond hij een boek, dat een titel droeg: Theorie der muziek; het was een oud versleten boek, maar dat deed er niets toe. Daarna nam hij een pen en schreef op de eerste bladzijde: „Een geschenk aan een kind, dat, als het eenmaal een kunstenaar geworden is, zich den kapper van Ménde herinneren zal."

Ik weet niet, of zich in dien tijd andere muziekonderwijzers in Mende bevonden dan de barbier Espinassous, maar dezen hebben wij gekend en wij hebben hem nooit vergeten.

DE KOE VAN DEN PRINS. XXIX.

De hield veel van Mattia, toen wij te Mende kwamen; maar toen wij de stad verlieten, hield ik nog veel meer van hem. Niets maakt de vriendschap inniger dan de zekerheid, dat zij wederkeerig is.

Geen grooter bewijs voor zijn genegenheid kon Mattia mij gevén dan, zooals hij nu gedaan had, het voorstel van Espinassous te weigeren. Want daarmede deed hij af.-land van een rustig, veilig leven met welvaart en rijkdom in het verschiet en van. de gelegenheid om onderwijs te genieten, terwijl hij mijn avontuurlijk en onzeker bestaan zou deelen, dat hem geenerlei Waarborg opleverde voor de toekomst, ja niet eens voor den dag van morgen.

In tegenwoordigheid van Espinassous kon ik hem niet zeggen, welk een indruk die woorden „mijn vriend verlaten" op mij hadden gemaakt; maar toen wij alleen waren, drukte ik hem met aandoening de hand en zei:

— Van dit oogenblik af zijn wij tot aan den dood toe aan elkander verbonden. Hij zag mij met zijn groote oogen glimlachend aan.

— Dat wist ik vroeger ook al, zei hij.

Mattia, die tot dusverre zich heel weinig met boeken had beziggehouden, maakte zeer groote vordéringen van het oogenblik af, dat hij de theorie der muziek, van Kuhn las. Ongelukkig kon ik hem niet zoo laten werken, als ik wel gewild had en als hij zelf zou hebben verlangd, want wij moesten van 's morgens tot 's avonds loopen en legden groote afstanden af om zoo spoedig mogelijk Lozère en Auvergne achter den rug te hebben, daar beide niet veel opleverden voor reizende zangers en muzikanten. In dit arme land verdient de landbouwer weinig en is hij dus niet zeer bereid om in zijn zak te tasten; doodkalm hoort hij toe, maar als hij bemerkt, dat men hem geld komt vragen, keert hij zich om en sluit zijn deur.

Over Saint-Flour en Issoire kwamen wij eindelijk aan de kleine badplaatsen, die het doel van onze reis waren, en het bleek nu, dat de berenleider ons goed had ingelicht; te Bourboule en vooral te Mont-Doré deden wij voordeellge zaken. Ik moet eerlijk bekennen, dat wij dit vooral aan Mattia te danken hadden, aan zijn slimheid en aan zijn tact. Wat mij betreft, zoodra ik eenige menschen bijeen zag, nam ik mijn harp en begon zoo goed mogelijk te spelen, maar altijd min of meer onverschillig. Mattia kweet zich beter van zijn taak; het was voor hem niet genoeg dat er eenige menschen samen waren om dan terstond te gaan spelen; vóór hij zijn viool of trompet nam, sloeg hij zijn publiek aandachtig gade, en dan wist hij al zeer spoedig, of hij al of niet moest spelen; en ook,

Sluiten