Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

volgens allen, die ik liefhad, verloren had? Mijn hart kromp ineen. Toch wilde ik aan mijn gevoel niet'toegeven. De toestand waarin wij ons bevonden, geleek zeer veel op dien, waarin ik met Vitalis verkeerd had, toen mevrouw Milligan mij bij zich wilde houden; ik wilde mij niet dezelfde verwijten doen, die Vitalis zich gedaan had.

— Denk slechts aan u zelf, Mattia,, zei ik op ontroerden toon. Maar hij wendde zich eensklaps tot mij, terwijl hij mijn hand vatte. — Mijn vriend verlaten! dat zou mij niet mogelijk zijn. ïk dank u zeer, mijnheer.

Espinassous bleef echter bij hem aandringen en' beweerde, dat, als Mattia zijn eerste opvoeding bij hem genoten had, men wel een middel zou vinden, om hem naar Toulouse te zenden en vandaar haar het conservatoire te Parijs; maar Mattia antwoordde onveranderlijk: — Nooit zal ik Rémi verlaten.

— Welnu, mijn jongen, ik wil toch iets voor u doen, zei Espinassous; ik zal u een boek geven, waaruit gij alles kunt leeren, wat gij niet weet.

Hij begon toen in zijn laden te zoeken; na geruimen tijd vond hij een boek, dat een titel droeg: Theorie der muziek; het was een oud versleten boek, maar dat deed er niets toe. Daarna nam hij een pen en schreef op de eerste bladzijde: „Een geschenk aan een kind, dat, als het eenmaal een kunstenaar geworden is, zich den kapper van Ménde herinneren zal."

Ik weet niet, of zich in dien tijd andere muziekonderwijzers in Mende bevonden dan de barbier Espinassous, maar dezen hebben wij gekend en wij hebben hem nooit vergeten.

DE KOE VAN DEN PRINS. XXIX.

De hield veel van Mattia, toen wij te Mende kwamen; maar toen wij de stad verlieten, hield ik nog veel meer van hem. Niets maakt de vriendschap inniger dan de zekerheid, dat zij wederkeerig is.

Geen grooter bewijs voor zijn genegenheid kon Mattia mij gevén dan, zooals hij nu gedaan had, het voorstel van Espinassous te weigeren. Want daarmede deed hij af.-land van een rustig, veilig leven met welvaart en rijkdom in het vers