Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zal hebben. — En ook geen valsche horens? zei Mattia.

— Ook geen valsche horens. — En geen opgeblazen uier'

hebben? ^ ^ m°°ie' g°ede k°6 ZiiD' maai" °m 26 16 kooPen' moet men geld Als eenig antwoord knoopte ik mijn zakdoek los, waarin wij onzen schat bewaarden. - In orde; komt mij morgenochtend om zeven unr maar afhalen.

— En hoeveel zijn we u schuldig, mijnheer de veearts?

— Niemendal; denkt ge dat ik geld zou aannemen van zulke flinke jongens! had ee'n'ife' ^ *°U °m °nZ6n dank te betui«en; naar Mattia

— Houdt u van muziek, mijnheer? vroeg hij. - Heel veeL beste Tongen

— iin u_gaat vroeg naar bed? — Met het slaan van negenen. '

— Nogmaals dank, mijnheer. Morgen om zeven uren zullen wij bij u ziin Ik begreep wat Mattia van plan was. J '

— Je wüt een concert aan den veearts geven, zei ik.

varvdUeiSmenhoudenad€' ^ ^ bed g3at; dat d°et men T00r menscb*en.

— Dat is een goed idee; laten we nu naar onze herberg teruggaan en' voor cns concert gaan zorgen; voor de menschen, die betalen, doet het er zooveel niet toe, maar als men zich zelvenjbetaalt, dan zorgt men, dat het goed is

Drie minuten voor negenen stonden wij voor het huis van den veearts- Mattia met zijn viool en ik met mijn harp; de straat was donker, want de maan te "ege.n "ren ?P e,n men had goedgevonden om de lantarens niet aan meer op 'sS1J ^ 31 gesl0ten Waren- Men zag biina &™ ^nsch

Met den eersten slag van negenen begonnen wij. In die enge stille straat klonken onze instrumenten als m de beste zaal; men opende de vensters en wii zagen een aantal hoofden met doeken, petten en mutsen daaruit te voorschijn komen; men riep elkander uit het eene venster naar het andere toe

Onze vriend de veearts woonde in een huis, dat op een zijner* hoeken een kleinen bevalhgen tore