Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zal hebben. — En ook geen valsche horens? zei Mattia.

— Ook geen valsche horens. — En geen opgeblazen uier'

hebben? ^ ^ m°°ie' g°ede k°6 ZiiD' maai" °m 26 16 kooPen' moet men geld Als eenig antwoord knoopte ik mijn zakdoek los, waarin wij onzen schat bewaarden. - In orde; komt mij morgenochtend om zeven unr maar afhalen.

— En hoeveel zijn we u schuldig, mijnheer de veearts?

— Niemendal; denkt ge dat ik geld zou aannemen van zulke flinke jongens! had ee'n'ife' ^ *°U °m °nZ6n dank te betui«en; naar Mattia

— Houdt u van muziek, mijnheer? vroeg hij. - Heel veeL beste Tongen

— iin u_gaat vroeg naar bed? — Met het slaan van negenen. '

— Nogmaals dank, mijnheer. Morgen om zeven uren zullen wij bij u ziin Ik begreep wat Mattia van plan was. J '

— Je wüt een concert aan den veearts geven, zei ik.

varvdUeiSmenhoudenad€' ^ ^ bed g3at; dat d°et men T00r menscb*en.

— Dat is een goed idee; laten we nu naar onze herberg teruggaan en' voor cns concert gaan zorgen; voor de menschen, die betalen, doet het er zooveel niet toe, maar als men zich zelvenjbetaalt, dan zorgt men, dat het goed is

Drie minuten voor negenen stonden wij voor het huis van den veearts- Mattia met zijn viool en ik met mijn harp; de straat was donker, want de maan te "ege.n "ren ?P e,n men had goedgevonden om de lantarens niet aan meer op 'sS1J ^ 31 gesl0ten Waren- Men zag biina &™ ^nsch

Met den eersten slag van negenen begonnen wij. In die enge stille straat klonken onze instrumenten als m de beste zaal; men opende de vensters en wii zagen een aantal hoofden met doeken, petten en mutsen daaruit te voorschijn komen; men riep elkander uit het eene venster naar het andere toe

Onze vriend de veearts woonde in een huis, dat op een zijner* hoeken een kleinen bevalhgen toren had. Een der vensters van het torentje werd geopend en hij stak zijn hoofd naar buiten om te zien, wie er speelde"

Zeker herkende hij ons en hij begreep onze bedoeling, want hij wenkte met de hand, dat wij niet voort zouden gaan

— Ik zal de deur openen, zei hij, dan kunt gij in dén tuin spelen Bijna op hetzelfde oogenblik werd de deur geopend.

— Gij zijt goede jongens, sprak hij, terwijl hij ons beiden hartelijk de hand drukte maar ge zijt dwaas; hebt ge er dan niet aan gedacht, dat een agent van politie u zou kunnen oppakken wegens straatgerucht!

Wij zetten ons concert voort in den tuin, die niet zeer groot was maar zeer netjes, aangelegd, met een prieel, dat met slingerplanten was begroeid

De veearts was gehuwd en had verscheidene kinderen; wij hadden dus spoe>(lig een ganschen kring van toehoorders om ons heen; men stak kaarsen aan m het priëel en wij speelden tot tien uur. Als er een stukje uit was, juichte men ons toe en vroeg men een ander. Als de veearts ons niet eindelijk schertsend weggejaagd had, zouden wij den halven nacht hebben voortgespeeld

— Komt jongens, zei hij, maakt nu, dat je wegkomt, want morgenochtend om zeven uren moet ge weer hier zijn.

Maar hij liet ons niet gaan, zonder ons een goed maal voor te zetten dat ons recht naar den zin was. Om hem onze dankbaarheid te bewijzen, liet ik Capi nog eenige van zijn mooiste kunsten vertoonen, wat vooral bijzonder in den smaak der kinderen viel. 't Was bijna middernacht, toen wij heengingen

In het stadje Ussel, dat des avonds zoo kalm en rustig was, heerschte' den anderen morgen groote drukte en getier. Vóór de zon nog aan den hemel was hoorden wij m onze kamer onophoudelijk het geratel van wagens op de steenen en het hinneken van paarden, het loeien van koeien en het blaten van schapen, vermengd met het praten en schreeuwen van de boeren, die ter markt gingen, loen wij beneden kwamen, was het plein achter de herberg vol wagens, terwijl uit de rijtuigen, die stilhielden, boeren in hun zondagsche kleeren stegen, die hun vrouwen in de armen namen en op den grond zetten Als ze daar stonden, schudden en rekten allen zich uit en streken de vrouwen haar gekreukte rokken glad. In de straat vormden de menschen een breeden strotm die naar het marktplein golfde, en daar het nog geen zes uren was, gingen-,

, Alieen op de Wereld. 15e druk. '

Sluiten