Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat zal er gebeuren, als hij ons eens toevallig tegenkwam? Hij is mijn meester, hij is mijn oom. Hij kan mij dus weer bij zich nemen en onmogelijk zou ik hem weer kunnen ontsnappen. Gij waart bang nogmaals in de handen te vallen van Barberin; ge begrijpt dus, hoe ik te moede ben bij het vooruitzicht, dat ik weer in de handen van Garofoli vallen zal. O! mijn arm hoofd! En och, die klappen beteekenen nog niets, als ik denk aan een scheiding. Wij zullen niet meer bij elkander zijn en, die scheiding door mijn familie teweeggebracht zon nog erger zijn dan die, welke uw familie vorderde. Zeker zou Garofoh ookJi wel bij zich willen nemen en u dezelfde opvoeding willen geven als aan zijn andere jongens: de opleiding met de zweep; maar gij zoudt met bij hem willen zijn en ik zou het ook niet wenschen, dat gij dan bij me bleeft. Gij hebt ■ooit zooveel slaag gehad. r

Ik was zoo geheel met mijn eigen vooruitzichten vervuld, dat ik niet aan fcarofoli had gedacht; maar al wat Mattia mij vertelde, was mogelijk en ik had geen nadere toehchting meer noodig om te begrijpen aan welke gevaren Wl) waren blootgesteld. . .. ,

— Wat wilt ge dan? vroeg ik. Willen wij dan maar niet naar Parus gaan/

— Als ik maar niet naar de rue Mouffetard ga, zal ik de kans niet loopen Garofoli te ontmoeten.

— Welnu, ga dan niet naar de rue Mouffetard; ik zal er alleen heengaan en wij zullen van avond te zeven uren hier of daar elkander vinden.

Mattia en ik spraken toen af, dat wij elkaar aan het einde van de brug de 1'Archevêche zouden wachten, aan den kant der Notre-Dame, en toen dit bepaald was, gingen wij Parijs binnen. t ■taLfc-d

Toen wij op de Place d'Italie kwamen, namen wrj van elkander afscheid. WS waren beiden zoo aangedaan, of wij elkaar nooit meer zouden terugzien en terwijl Mattia en Capi den kant gingen van den plantentuin, sloeg ik de richting in van de rue Mouffetard, die niet ver verwijderd was.

Dit was voor de eerste maal in de laatste zes maanden, dat ik nu alleen was, zonder Mat