Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat hij uit Chavanon was, zou men nooit zijn vrouw de tijding van zijn dood hebben kunnen zenden.

— Dus weet vrouw Barberin, dat hij dood is? — Wis en zeker.

Geruimen tijd bleef ik sprakeloos tegenover de vrouw staan. Wat zou ik zeggen? Wat zou ik vragen? De menschen hadden mij alles verteld, wat zij wisten; en zij wisten niets. En zeer zeker hadden zij alles beproefd om van Barberin te weten te komen, wat hij voor hen verborgen wilde houden.

— Ik bedankte dus voor hetgeen zij gezegd hadden en ging naar de deur.

— Waar ga-je nu naar toe? vroeg de oude vrouw.

— Ik ga mijn kameraad opzoeken, — Zoo; hebt ge een kameraad?

— Ja zeker. — Woont die te Parijs?

— Wij zijn van morgen eerst samen te Parijs gekomen.

— Welnu, hoor eens, als je geen onderkomen hebt, kunt ge hier uw intrek nemen. Ge zult hier goed zijn, dat durf ik gerust zeggen en in een fatsoenlijk huis. Vergeet ook niet, dat als je familie je zoekt, wanneer zij niets meer van Barberin hoort, zij het, eerst hier zal komen en niet ergens anders. Dan zijt gij er zelf om haar te helpen. Dat is al één voordeel. Waar zouden ze je vinden, als je niet hier waart? Ik zeg het alleen maar in je eigen belang. Hoe oud is je kameraad? — Hij is iets jonger dan ik.

— Denk eens aan! Zoo'n paar kleine jongens in dat groote Parijs. Je zoudt slechte kennissen kunnen treffen; er zijn huizen, waar kwaad volk komt. 't Is niet zooals hier. waar men rustig en kalm leeft. Maar dat brengt deze wijk ook mede. Ik was niet zoo bepaald overtuigd, dat deze wijk zoo rustig en kalm was en bovendien was dit logement Cantal een van de vuilste en ellendigste huizen, die men zich denken kon en op al mijn omzwervingen had ik nooit zoo'n jammerlijk logement ontmoet. Maar wat die vrouw zei, verdiende toch wel overweging. In elk geval was het nu geen zaak om al 'te kieskeurig te zijn en ik had mijn familie niet, mijn rijke familie, om met deze een van die mooie hotel