Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen deelde hij mij mede, dat veertien dagen geleden Barberin bij hem was geweest.

— Die is dood, zei ik. — Dat is eerst een ongeluk!

Toen verhaalde hij mij, hoe Barberin bij hem geweest was om te vernemen, wat er van mij was geworden. Toen hij te Parijs was geweest, had Barberin zich naar Garofoli begeven, maar dien had hij natuurlijk niet gevonden; toen was hij hem gaan opzoeken in de provincie, heel ver van Parijs, waar Garofoh zijn straftijd doorbracht, en deze had hem verteld, dat ik na den dood van Vitalis opgenomen was bij zekeren tuinman Acquin. Barberin was toen teruggekeerd en had zich aan de Glacière vervoegd en daar vernomen, dat die tuinman in Clichy gevangen zat. Hij was daarop naar de gevangenis gegaan en Acquin had hem meegedeeld, dat ik rondzwierf in Frankrijk, zoodat het met geen mogelijkheid was te zeggen, waar ik mij op dit oogenblik bevond; maar hij was zeker, dat ik den een of anderen dag bij een van zijn kinderen zou komen. Toen had hij zelf naar Dreuze, naar Varses, Esnandes en Saint-QuentinJ geschreven. Zoo ik den brief niet te Dreuze gevonden had, was het, omdat' ik al vertrokken was vóór die daar was aangekomen.

En wat heeft Barberin..u van mijn familie verteld? vroeg ik.

— Niets, of althans heel weinig. Uw ouders hadden bij den commissaris van poütie in de wijk des Invalides vernomen, dat het kind, hetwelk in de Avenue de Bréteuil was neergelegd, gevonden was door een metselaar uit Chavanon, zekeren Barberin, en toen zijn zij u bij hem komen opvragen. Toen ze u niet vonden, hadden zij hem verzocht hen behulpzaam te zijn bij hun nasporingen.

— Heeft hij u hun naam niet gezegd? Heeft hij niet verteld, waar zij woonden. — Toen ik hem die vragen deed, antwoordde hij, dat hij mij dit later wel zeggen zou. Toen heb ik et niet op aangedrongen, daar ik wel begreep, dat hij den naam van uw ouders geheim hield, om niet minder geld van hen te trekken, dan hij gehoopt had te zullen krijgen. Daar ik een poos lang ook uw vader was geweest, verbeeldde die Barberin zich, dat ik mij daarvoor wüde laten betalen. Toen heb ik me niet meer met hem bemoeid en hij is ook niet teruggekomen; maar dat hij dood was, wist ik niet. Alzoo, jongenlief, hebt ge uw ouders niet en weet gij door die inhaligheid van den ouden schraper ook niet, wie of waar zij zijn.

Ik vertelde hem, wat Wij hoopten en hij versterkte die hoop door tal van goede redenen.

— Daar uw ouders dien Barberin wel te Chavanon hebben weten te vinden en die Barberin Garofoli en zelfs mij heeft weten te ontdekken, zal men u ook in het logement van Cantal wel weten op te sporen. Daar kunt gij zeker van zijn. Die woorden deden mij bepaald goed en maakten mij weder vroolijk en opgeruimd. Den overigen tijd brachten wij door met over Lize en Alexis te spreken en over mijn ongeluk in de mijn.

— Wat een vreeselijk vak! zei hij, toen ik aan het slot van mijn vérhaal was; en dat is nu het leven van mijn armen Alexis? Och, hoeveel gelukkiger was het, toen hij in mijn tuin bloemen kon kweeken.

— Die tijd zal wel weer komen, antwoordde ik.

— God geve, dat dit gebeure, beste Rémi.

Het brandde mij op de lippen om hem te zeggen, dat mijn ouders hem wel spoedig uit de gevangenis zouden halen, maar bijtijds bedacht ik, dat het toch niet paste om te pochen op het genot, dat men later iemand doen zou, en ik bepaalde mij dus tot de verzekering, dat hij wel spoedig weer zijn vrijheid zou herkrijgen en al zijn kinderen bij zich hebben zou.

— Ën in afwachting van dat gelukkig oogenblik, zei Mattia, toen wij buiten waren gekomen, moeten wij geen tijd laten voorbijgaan om geld te verdienen.

— Als wij minder tijd hadden besteed om geld te verdienen op den weg van Chavanon naar Dreuze en van Dreuze naar Parijs, zouden wij nog bijtijds gekomen zijn om Barberin in leven te vinden.

— Dat is waar, en ik heb er me zeiven ook al een verwijt van gemaakt, dat Wij ons zoolang hebben opgehouden; waarlijk, gij kunt er niet knorriger om zijn dan ik. — O, ik verwijt het je niet, mijn goede Mattia, dat verzeker ik u. Zonder u zou ik aan Lize haar pop niet hebben kunnen geven en zonder u zouden wij thans in Parijs zijn zonder een stuiver op zak, om in ons-onderhoud te voorzien.

— Welnu, als ik gelijk had, dat ik er op aandrong om geld te verdienen, laten

Sluiten