Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gij naar Engeland gaan. Dat is het beste middel om bij uw ouders te komen

— Als ik eens aan die advocaten schreef?

— "Waarom zoudt ge dat doen? Men kan veel verder komen met praten, dan met schrijven. Toen wij te Parijs kwamen, hadden wij zeventien francs; toen hebben wij vijftien francs gemaakt, vervolgens tien en twaalf, daarna tien: dk maakt zoowat te zamen vijftig francs; vier francs hebben wij uitgegeven, dus I hebben wij nog ruim Veertig francs, en dat is meer dan wij noodig hebben om naar Londen te gaan. Men gaat te Boulogne op de boot naar Londen en dat kost niet veel geld. — Ben je wel eens te Londen geweest?

— Dat weet ge wel beter; maar wij hadden in het paardenspel van Gassot I twee clowns, die Engelschen waren, en deze hebben mij dikwijls van Londen ? gesproken en zij hebben mij een paar Engelsche woorden geleerd om met elkander te kunnen praten, zonder dat de vrouw van Gassot, die verbazend nieuwsgierig was, kon verstaan, wat wij zeiden. "Wat hebben we haar in t Engelsch gekheden in het gezicht gezegd, zonder dat zij er iets van begreep!. Ik zal je naar Londen brengen. — Ik heb bij Vitalis ook Engelsch geleerd.

— Dat wil ik wel gelooven; maar in die drie jaren hebt ge 't wel moeten vergeten, terwijl ik het nog ken; dat zult gij zien. Bovendien, 't is niet alleen,; omdat ik je in Londen van dienst zal kunnen zijn, dat ik met je naar Engeland j wil gaan, maar, om je de waarheid te zeggen, heb ik nog een andere reden.

— En die is? 1111» • L .. . . .

— Als je ouders je te Parijs kwamen halen, zouden zij mij misschien met met je meenemen; maar ben ik eens in Engeland, dan zullen zij mij met terugzenden. Zulk een onderstelling scheen? mij een beleediging toe voor mijn ouders, maar zoo volstrekt onmogelijk was het echter niet en 't was dus een geldige reden. Al was er maar één kans, dat mijn reis gelukken kon, dan moest ik die eenige kans wagen en aan het idee van Mattia gevolg geven, om dadelijk met hem naar Engeland te gaan. — Laten wij dan maar gaan, zei ik