Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AJAeville en Montreuil-sur-Mer, hielden wij ons eenigen tijd o» om voorstelhagen te geven, teneinde ons kapitaal aan te vullen. P v°orstel~

&£T5r " J j ""ui"S"c ddiiKwamen, naaaen wij nog drie en dertig francs in vee meer dan wij noodig hadden om onzenoverXte^betalen Mattia had nooit de zee gezien en onze eerste wandeling was dus naar de kade. Een tijdlang stond hij met wijd opengesperde oogen en sTaarde naar den : £eï^

Dit gaf aanleiding tot een klein geschil tusschen ons, want wij hadden dikwijls over de zee gesproken, en ik had hem altijd gezégd, dat dit het mooiste was dat men ooit kon zien. Ik hield dus ook nu mijn meening vol

- Misschien hebt ge gelijk, als de zee zoo blauw is, zooals tl Cette eeliik se mrj verhaald hebt, zei Mattia; maar als zij er uitziet'als deze zee?" 00 geel In groen, met die grijze lucht en die donkere .wolken er boven, dan is zii leelift heel leelijk en ik heb volstrekt geen lust in een zeereis 1 3t

In den regel waren Mattia en ik het volkomen eens; hij vereenigde zich met mnn meening of ik gaf de zijne toe; maar in dit geval hield ik vol? da Tk glh k had en ik beweerde zelfs, dat die groene zee met haar geheimzinnige diepte en die donkere wolken, welke de wind door elkander jo^g ne zoo mooi was als een blauwe zee onder een blauwen hemel

- Dat zegt ge maar, omdat ge een Engelschman zijt, antwoordde Maffia on ge houdt vanrde leelijke zee, omdat zij aan uw land behooVt ' ^ \ ,,°ï naar Londe.n vertrok den anderen morgen vroeg, te vier uren- tegen halfvier waren wij aan boord en wij zochten een plaats achter eenige'kisten, waar wij tegen den wind beschermd waren, die uit het noorden woei en W h« T Ug,W,T Bij be'jchijnsel van eenige doffe lantaarns zagen w?

; hoe het schip geladen werd; de katrollen piepten; de kisten, die men in he ruim neerliet, kraakten; en de matrozen, die van tijd tot tijd eenige woorden met elkander wisse den, hadden ruwe stemmen; maar boven al hef gldruisch hoorden