Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schip gleed over bet rustige water even zacht als in het kanaal. "Wij waren I niet meer in zee en aan beide zijden, geheel in de verte, zag men de begroeide I

1 - f II „„..„„J Xmrtvnan man Aat A Q •> T- mflPStPn. WH Fit Oft

Kusten, 01 liever gctcgu i/cgitcp m^m "j t—^ p

ochtendnevel belette ze te zien. Wij waren op de Theems. — Wij zijn in Engeland, zei ik tot Mattia.

ui—„ Ata r,noAa »;;rHr,o mQüifA open aancenamen indruk od hem. Hu strekte

zich in "zijn volle lengte op het dek uit en zei: — Laat mij slapen.

Daar ik op reis geen last van zeeziekte gehad had, gevoelde ik geen behoefte aan slaap. Ik legde Mattia zoo gemakkelijk mogelijk, en op een paar kisten klimmende, plaatste ik mij zoo hoog als ik kon met Capi naast mq. i I

Ik overzag nu de geheele rivier en volgde aan beide zijden en voor en achter haar geheelen loop. Rechts strekte zich een groote zandbank uit, waaraan hi» chnim ppn hrep.de franie van kantwerk scheen te vlechten; links scheen

het, dat men weer in volle zee kwam.

Maar dit was slechts in schijn; de blauwe oevers naderden elkander weldra | weer en bleken toen geel en moerassig te zijn. In het midden van den stroom | lag een vloot van schepen voor anker, in wier midden zich stoomschepen bewogen, die een zwarte rookwolk achter zich lieten.

Wat een menigte schepen; wat een zeilenl Ik had mij nooit kunnen voor- , stellen dat een rivier zoo bevolkt kon wezen, en zoo de Garonne mij verbaasd had de Theems maakte een overweldigenden indruk op me. Verscheidene schépen lagen gereed om te vertrekken; in het tuig zag men de matrozen op I en afkhmmen langs de touwen ladders, die op een afstand zoo dun waren als I draden van een spinneweb. . , . , , }

Ons schip liet een schuimende voor achter zich m het gele water, waarop | overblijfselen van allerlei aard dreven: planken, blokken hout, dik gezwollen... Jjfiken van dieren, stroowisschen en planten; van tijd tot tijd schoot een vogel met breede vleugels op die krengen neer en vloog dan met een schellen kreet; | weer op zijn prooi in den bek houdend. Waarom wilde Mattia liever slapen? Hij zou beter doen met wakker te worden en ook te komen kijken; wam het was een schouwspel, dat wel verdiende gezien te worden

Naarmate onze boot verder de rivier cpstoomde, werd dat schouwspel merkwaardiger en mooier. Het waren niet aheei- zeilschepen en stoombooten meer, ■ die men met de oogen kon volgen: groots driemasters, reusachtige stoomschep, pen die van ver verwijderde landen kwamen, pikzwarte kofschepen, vaaiv , tuigen hoog beladen met hooi of stroo en die hooischelven schenen welke door den stroom waren medegesleept, groote roode witte °* ™e *°n™*: die de stroom deed rond draaien; maar ook op de beide oevers kon men du*. K al erlei dingen zien, ook huizen met levendige kleuren beschilderd, groene weüLden boomln, die nog nooit waren gesnoeid en hier en daar landings, plaatsendie in het donkere water uitstaken, seinpalen voor den waterstand

"jJSïrSal^ met wijd geopende oogen en dacht

™ de Theems zich al meer^ en, meerkarnen Hakker, in lange* roode rijen en de lucht werd al somber-, der^n somberder! Rook en mistf zonder dat men zeggen kon, wie de boventandThan^e de mist of de'rook vermengden ziph; inplaats jan boomen of vee in de weidé, zag ik een bosch van masten vóór mij verrijzen; de scherft kon behanger meer uithouden; ik klauterde naar beneden om Mattia te halen- hii werdwakker en daar zijn zeeziekte voorbij was, was ook zijn knSfg 'hu^meur geweken, zoodat hij er niets tegen had om met mij op mijn Si Enen Ook h j was verbijsterd door het schouwspel en wreef zijn SS uitfhTer en daar doorsneden de kanalen de weilanden en stortten zich dan in de rivier uit, hun vracht van schepen met zich voerende.

Ongelukldg werdén de rook en de mist nog dikker; men zag slechts nu en. dan ieVs om zich heen en hoe verder men kwam, zooveel te donkerder werd het" Eindehjk verminderde onze boot haar vaart; de machine stond stil; de iouvven werden naar den oever geworpen; wij waren te Londen en stapten aan wal te midden van menschen, die ons aanstaarden, maar zonder een wrd tot onTte spreken. - Nu is het oogenblik gekomen, dat ge van uw En¬

gelsch partij kunt tremten, mama,

Sluiten