Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De beide heeren zagen elkander een oogenblik aan; toen ging hij, die de pruik op bad, heen, de zakken met zich nemende.

— Hoe ben je dan hier gekomen? vervolgde de heer, die begonnen was me*

°I^_tXe voeTToTBoulogne en van Boulogne naar Londen met een stoomboot; wij zijn pas aangekomen. - Heeft Barberin u geld gegeven?

— Wü hebben Barberin niet gezien — Maar hoe wist gij dan, dat gij Hier moest wezen? , „ , „j„

Bi vertelde hem zoo kort mogehjk, wat hij verlangde te weten. Ik verlangde op mijn beurt eenige vragen te doen, die mij op de lippen brandden, maar ik kreeg er den tijd niet toe. . ,

Ik moest vertellen, hoe ik grootgebracht was door Barberin. hoe ik door dezen aan Vitahs was verkocht, hoe ik, na den dood van mijn meester, door de familie Acquin was opgevoed, hoe de vader in de gevangenis was gebracht wegens schuld en hoe ik daarop mijn bedrijf als rondreizend muzikant weer had voortgezet. Terwijl ik vertelde, maakte de heer eenige aanteekemngen en zag hij mij aan op een wijze, die mij hinderde; hij had dan ook een stug voorkomen en iets schurkachtigs in zijn glimlach.

— En wie is die jongen? vroeg hij, naar Mattia wijzend met de punt van zijn stalen pen, alsof hij hem die als een spies naar het hoofd wüde werpen

— Een vriend een makker, een broeder.

— Heel goed; 'dus maar een kennis, onderweg opgedaan, met waar7

— Neen, de beste, de innigste broederlijke vriend.

— O, daar twijfel ik niet aan.

Het oogenblik scheen mij nu gekomen om eindelijk ook de vraag te doen, die mij van het begin van het gesprek af op de lippen had gelegen.

— Woont mijn familie in Engeland, mijnheer?

— Zeker; ze woont in Londen, tenminste voor het oogenblik.

— Dus zal ik haar zien? .. g , . .

— Over e^rige oogenbhkken zult gij bij haar zijn Ik zal er u heen laten brengen - Hij schelde. — Nog een enkel woord, als ik mag: Heb ik een vader?

Slecht' met moeite kon ik