Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Red lion court, zei de agent van politie.

woorden, welke ik reeds verscheidene malen gehoord had beteekendenhet Roode-Leeuwplein, zooals Mattia mij vertaalde neteeicenaen.

Waarom stonden wij stil? Onmogelijk konden Wij reeds te Bethnal-Green /Mn; woonden m dit huis mijn ouders? Maar.dan! ... Ik had geen Hd om %l\rï:VZgen; d'e in mijn onnJsiis bart oprezen, na te denken, üè agent lalPt l kl°Pte..°P de deur ^n een soort van houten loods, en onze geleider bedankte hem; wij waren dus, waar wij wezen moesten geJemer Mattia die mijn hand niet losgelaten had, drukte die en ik drukte weHe-Vee

3 ts^^z^^' «• -* ™ MS?sssr £^„7We„ï *£S2£ is ï-Xsratfa jas

getreden waren m het groote vertrek, dat verlicht werd door een lamp en een S^k°JenVUUr °P een fornuis' heb ik mÜn herinnering behouden P

Vóór dat vuur in een matten stoel, die den vorm had van een nis waarin ik we eens heihgen-beelden had gezien, zat onbeweeglijk Lf grusaard mS een witten baard en een zwarte muts op het hoofd tegmoveM de andere zijde van de tafel, waren een man en een vrouw gezeTen de man ^IVaZ™ Vemig jaar z«n; hii droe'S een grijs fluweelen ja! en hij had een f'MaaJ vooJ.komen- Z«" vrouw was vijf of zes jaar jonger- zM had lange, blonde haren die neerhingen op een wit en zwart geruiten dóek dien zij omgeknoopt had. Haar oogen hadden geen uitdrukking en onvers °hil bgheid of lusteloosheid lag zoowel op haar gelaat da vroeger schoo;6^" zijn geweest, als m haar houding. Er waren.vier kinderen in-het vmrek^wee Ken| fn *wee meisjes, allen blond, van hetzelfde vlasblond aIs hun moeder De oudste knaap kon ongeveer elf of twaalf jaar zijn; het jongste der twee

tIT^T °?, Zijn beSt drie ^"aar; het kroop meer dan betJliel He m i d" areS ?el een enkelen oogopslag overzien, vóór dat onze geleider de klerk van Greth and Gallay, nog had uitgesproken 8 T '

Wat vertelde hij? Ik hoorde het ternauwernood en ik begreep het volstrekt met; alleen de naam van Driscoll, mijn naam, trof miin oor 4

keJ geriisa°Sgrd Heftlef "f* °P ^atlia en miJ> zel*s «fc van den onbeweeglijaan Capi meisïe was de eenige, die baar aandacht schonk

we™]™ ™ ***** ^ Rémi? Tr°eg in het fransch de ma" in de grijs fluIk deed een stap vooruit. — Ik, zei ik. — Omhels dan uw vader, mijn jongen

Zoo dikwijls ik aan dat oogenblik bad gedacht, had ik mii voorgesteld dat een hevige ontroering mij zou aangrijPen%n da ik mijn vadlr om de'hals zou zijn gevlogen; maar niets van die aandoening voelde ik in mii Toch eins ik naar hem toe en omhelsde hem. - En nu, ging hij voor dat rim uw groot8 vader, uw moeder, uw broers en uw zusters 1 g

auZI1 giDg iki naar mijn moeder en omhelsde haar met beide armen- zii liet n t bigreep1" ieeiTLT''/* ™ ee" Paar morden loTme', dl 2

Sijf mfisTam ^ aan nw grootvader, zei mijn vader, maar voor-

Ëlï saf.ook.een hand aan mijn twee broers en mijn oudste zusje- ik wilde de SfnielsTn ^Z^' * ™ ^ ^ °m ^ t

wJ-?T1]1 lk.van den een naar den ander ging, was ik inwendig verontwaar tt gl7v-imi]--elrn-.1?0e Was het mogelijk? dat ik volstrekt niet! Jevoelde nu ik eindelijk mijn fam,lie gevonden had! Ik had een vader, een moedlr bróers en zusters en zelfs een grootvader; ik was in hun middener ik MeeIkcvê en

IfefZS^lfr kr-tSa-Chlig YeJlangen had ik di! oogenblflc egernoe, gezien, ik was half krankzinnig van bii dschap geweest bij de «edachff> fat lt

hebbeennteehnU1d,Z0U ^^"i ouder\die * WliefhebberSnidlf ^ïüdfn liefhebben, en daar stond ik nu verlegen en keek hen allen nieuwsgierig ™

SS

zusters te hebben? Als ik mijn'oudcrïinleen'pa gevonde°n t'd tafi^S J° Zulk cen sfulP' zo» ik da» «iel voor hen die teedfrheid hebben gevoeld, die \

Sluiten