Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

loofd hadden en dit zal voldoende zijn voor mijn verontschuldiging. Ge begrijpt het nu, nietwaar? Zij zijn niet rijk; dat verklaart alles; het is geen schan- | de niet rijk te zijn.

— Het is niet, omdat zij niet rijk zijn, dat gij mij wilt doen heen gaan; daarom ga ik dan ook niet heen. . ...

— Mattia, ik smeek u, vermeerder mijn verdriet met; gi] ziet, hoe groot het I reeds is.

— O ik wil u niet dwingen om mij iets te zeggen, waarover gij u schaamt. Ü ben niet slim; ik ben niet verstandig; maar zoo ik al niet begrijp, wat tot miin hersens moest kunnen doordringen, ik gevoel toch, wat mij h 1 e r treft — hii legde bij die woorden zijn hand op het hart. - t Is niet, omdat uw ouders arm zijn, dat gij mij wilt doen vertrekken; 't is met, omdat zij mij niet kunnen voeden, want ik zou hun niet tot last zijn, ik zou voor hen werken, maar, 't is, omdat - na hetgeen gij vannacht gezien hebt - gij bang voor nuj ziit. — Mattia, zeg dat niet. . |

— Gii ziit bang, dat ook ik de briefjes zal moeten afknippen van de waren, die niet gekocht zijn. - O, zwijg toch, Mattia; mijn beste Mattia, zwijg toch.

En ik bedekte met beide handen mijn gelaat, dat rood was van schaamte.

_ Welnu, zoo gii niet bang voor mij zijt, ging Mattia voort, ik ben bang voor U en daarom zeg ik, laten wij samen heengaan, laat ons naar Frankrijk terugkeken om vrouw Barberin en Lize en uw vrienden op te zoeken.

— Dat is onmogelijk; mijn ouders zijn voor u niets; gij zijt hun niets verschuldigd; maar voor mij zijn zij mijn ouders en ik moet bij hen blijven.

_ Uw öuders! Die oude, lamme man, uw grootvader! Die vrouw, die over de tafel lag uw moeder! , .. ,, .

Ik sprong op, en bevende riep ik op bevelenden toon uit: - Zwijg, Mattia, spreek zoo niet; ik verbied het u, 't is mijn grootvader; 't is mijn moeder, van wie gij spreekt. Ik moet eerbied en liefde voor hen hebben.

— Dat moet ge als zij werkelijk uw ouders waren; maar als het noch