Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en Ned — Capi kan alleen zijn kunstjes vertoonen met ons, zei ik levendig, want het beviel me volstrekt niet. dat ik van hem zou moeten scheiden. '

- Hij zal 't wel leeren met AÜen en Ned; wees maar gerust hernam zijn vader en door ons zoo te verdeelen, verdienen wij veel meer. I

- Maar ik verzeker u, dat hij niets goeds zal doen, en bovendien zullen I Mattif en ik mLTer verdienen; Vt Capi bij ons zullen wij vee1 beter zaken | maken. - 't Is genoeg, zei mijn vader; als ik eens iets gezegd heb, moet dit terstond gebeuren, dat is zoo de regel van mijn huis, en ik verlang, dat ge u

d,ïïMÏÏe^^ « tt^ooTnle* meer. maar ik dacht bij me \ zelve™ da mijn mooie dfoomen voor Capi even treurig zouden eindigen, als , vooTmij zeiven. Wij zouden dus gescheiden worden! Welk een treurig lot voor hem en voor mij. Wij gingen nu naar onzen wagen om ons ter ruste te , heceven maar thans sloot mijn vader de deur met al. '

Toen'ikndT te rusten legde kwam Mattia, die langer bezig was geweest om rich te ontkleeden, bij mij en fluisterde me op gedempten toon toe:

_ Ge merkt! da hi, die zich uw vader noemt, niet alleen kinderen wil hebfeen die voor hem werken, maar ook honden; kan dat nu uw oogen nog met ., nnp'npn? Morgen schriiven wij aan vrouw Barberin. ... PMaar den fnderen dag moest ik Capi zijn les leeren; ik nam hem in mijn armen en zacltjeMerwJ ik hem liefkoosde en kuste vooral op zijn snuit, vertóde hc hem wat ik vanhem verwachtte. Het arme dier keek nujaanenlui^Jerde aandachtig toe. Toen ik het touw aan Allen in de hand gaf, herhaalde ik; piefen CaiVwts zoo verstandig, zoo leerzaam, dat hij mijn twee broers 3de wel heel neerslachtig, maar toch zonder zich te verzet en.

Wa?' Mattia e^nS betref mijn vader wüde zelf ons in een gedeelte der stad breien waar w^j kans nadden goede zaken te doen, en wij doorkruisten neel I nnTn om in een wijk te komen, waar fraaie huizen stonden met groo- . ,h1^°"IZh"en metminen voor de gebouwen. In die prachtige straten rag mérgeTn arme menschen meer