Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en Ned — Capi kan alleen zijn kunstjes vertoonen met ons, zei ik levendig, want het beviel me volstrekt niet. dat ik van hem zou moeten scheiden. '

- Hij zal 't wel leeren met AÜen en Ned; wees maar gerust hernam zijn vader en door ons zoo te verdeelen, verdienen wij veel meer. I

- Maar ik verzeker u, dat hij niets goeds zal doen, en bovendien zullen I Mattif en ik mLTer verdienen; Vt Capi bij ons zullen wij vee1 beter zaken | maken. - 't Is genoeg, zei mijn vader; als ik eens iets gezegd heb, moet dit terstond gebeuren, dat is zoo de regel van mijn huis, en ik verlang, dat ge u

d,ïïMÏÏe^^ « tt^ooTnle* meer. maar ik dacht bij me \ zelve™ da mijn mooie dfoomen voor Capi even treurig zouden eindigen, als , vooTmij zeiven. Wij zouden dus gescheiden worden! Welk een treurig lot voor hem en voor mij. Wij gingen nu naar onzen wagen om ons ter ruste te , heceven maar thans sloot mijn vader de deur met al. '

Toen'ikndT te rusten legde kwam Mattia, die langer bezig was geweest om rich te ontkleeden, bij mij en fluisterde me op gedempten toon toe:

_ Ge merkt! da hi, die zich uw vader noemt, niet alleen kinderen wil hebfeen die voor hem werken, maar ook honden; kan dat nu uw oogen nog met ., nnp'npn? Morgen schriiven wij aan vrouw Barberin. ... PMaar den fnderen dag moest ik Capi zijn les leeren; ik nam hem in mijn armen en zacltjeMerwJ ik hem liefkoosde en kuste vooral op zijn snuit, vertóde hc hem wat ik vanhem verwachtte. Het arme dier keek nujaanenlui^Jerde aandachtig toe. Toen ik het touw aan Allen in de hand gaf, herhaalde ik; piefen CaiVwts zoo verstandig, zoo leerzaam, dat hij mijn twee broers 3de wel heel neerslachtig, maar toch zonder zich te verzet en.

Wa?' Mattia e^nS betref mijn vader wüde zelf ons in een gedeelte der stad breien waar w^j kans nadden goede zaken te doen, en wij doorkruisten neel I nnTn om in een wijk te komen, waar fraaie huizen stonden met groo- . ,h1^°"IZh"en metminen voor de gebouwen. In die prachtige straten rag mérgeTn arme menschen meer in lompen gehuld en met hongerige geri&ten rnaar schoone dames met prachtige toiletten, rijtuigen met bescbJl■derde portieren, die blonken als spiegels en mooie paarden, die gemend werj.. Annr dikke groote koetsiers met gepoederde pruiken.

Fe«t laat keeVden wij in De Roode Leeuw terug, want de a stand is groot t^enX^ienLümBl^reen. en ik was recht blij Capi weer te zien,.

WfkTJfoFfn m^sfhik^oen Huweer zag, dat ik hem terstond met ? Toi hand afwreef, hem in mijn schapevacht wikkelde en m mijn bed Se wfe de gelukkiïsfe van ons beiden was, hij of ik, zou ik moeilijk kunne? zeggen lof leefden wij eenige dagen; des morgens vroeg gingen wij ui e^ defa8vonds laat keerden we terug, na al onze stukjes te hebben gespeeld,; mi eens in de eene buurt dan in de andere, terwijl van zijn kant Capi voorTehinger ging geven onder leiding van Allen en Ned; maar «P een avond zei S vader, dat ik den volgenden morgen Capi met mij zou kunnen nemen, .Haar hii Allpn en Ned thuis zou houden 4 .. ,. , ,

Dat deed ons veel pleizier en Mattia en ik namen ons voor dat wij dien dag zuhk e^ goedrsomge ds zouden thuis brengen, dat men hem ons voor aan S zou meegeven Wij moesten Capi weer voor ons winnen en wij zouden dus aee™ moei* ontzien Des morgens maakten wij hem dus zoo mooi moge-

i) fog = zware mist

Sluiten