Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slaan en bezig was het vuur aan te maken. Ik sloeg hem gade, terwijl hij daar op handen en voeten lag en met alle macht in het smeulend hout onder den ketel blies, toen ik meende Capi te herkennen, dien een politieagent aan een touw hield. Ik was zoo verbaasd, dat ik mij niet verroeren kon en vroeg mij af, wat dit kon beteekenen. Maar Capi had mij herkend en een ruk gedaan aan het touw, dat het aan de handen van den agent ontsnapte. In een paar sprongen was hij bij mij. De agent kwam bij ons.

— Die hond is van u nietwaar? vroeg bij. — Ja.

— Dan neem ik u in hechtenis.

De woorden en de daad van den agent hadden Bob doen opzien. Hij kwam erbij. — Waarom neemt gij dien knaap in hechtenis? vroeg hij.

— Zijt gij zijn broer? — Neen, zijn vriend.

— Een man en een jongen zijn dezen nacht in de kerk Sint-George geklommen door een hoog raam met behulp van een ladder. Zij hadden dezen hond medegenomen, om hen te waarschuwen, als men naderde. Zij werden overvallen en zij hebben zich den tijd niet gegund om den hond mee te nemen, toen zij uit het venster sprongen en het beest heeft hen niet kunnen volgen, daar het in de kerk was opgesloten. Met dien hond was ik zeker de dieven te .zijlen ontdekken en ,nu heb ik er een van. Waar is nu de ander. Ik weet niet, of die vraag gedaan werd aan Bob of aan mij; ik antwoordde niet.

Toch begreep ik, wat er gebeurd was; ondanks mij zeiven raadde ik het: men had Capi niet gevraagd om de rijtuigen te bewaken, maar omdat hij zulk een fijn gehoor had en hen kon waarschuwen, als zij in de kerk aan het stelen waren. Het was dus ook niet alleen om in het genot van in De Eikenboom te overnachten, dat bij het vallen van den avond de wagens waren vertrokken; als zij aan d'ie herberg geen halt hadden gehouden, was het, omdat de diefstal was ontdekt en men zoo snel mogelijk zich uit de voeten moest maken.

Maar niet aan de schuldigen moest ik thans denken, maar aan mij zeiven; wie zij ook waren, ik kon mij verdedigen, en zonder hen te beschuldigen, mijn onschuld bewijzen; ik behoefde slechts te zeggen, hoe, ik dien nacht mijn tijd had doorgebracht.

Terwijl ik zoo redeneerde, was Mattia, die ook den agent had gehoord, opgestaan, uit het rijtuig gekomen en hinkend mij genaderd. ,

— Maak het hem toch duidelijk, dat ik niet schuldig ben, zei ik tot Bob! Ik ben tot één uur bij u geweest, toen ben ik naar de herberg De Eikenboom gegaan; daar heb ik den kastelein gesproken en ben terstond hierheen teruggekeerd. Bob herhaalde die woorden voor den agent, maar deze was daardoor volstrekt niet overtuigd, zooals ik gehoopt had. Integendeel.

— Het was kwart over eenen toen men in de kerk inbrak, zei hij; die knaap is van hier vertrokken eenige minuten voor eenen, zooals hij zegt. Hij heeft dus om kwart over eenen in de kerk kunnen zijn met de dieven.

— Men heeft toch meer dan een kwartier noodig om van bier naar de stad te komen, zei Bob.

— O, als men hard loopt, hernam de agent; bovendien wie bewijst me, dat hij om een uur is vertrokken! — Dat zweer ik, zei Bob. _

— O, gij, antwoordde de agent; het zal blijken wat uw getuigenis waard is.

— Vergeet niet, dat ik Engelsch onderdaan ben, zei bij met waardigheid. De agent haalde de schouders op.

— Als gij mij beleedigt, schrijf ik aan de T i m e s.

— In afwachting daarvan neem ik dien knaap mee. Hij zal zich voor dien rechter verantwoorden. •• ■1J„

Mattia wierp zich in mijn armen; ik dacht, dat hrj afscheid van mij wilde nemen maar Mattia liet zijn verstand spreken vóór hij aan zijn hart toegaf.

— Houd moed, fluisterde hij mij toe; wij zullen u niet verlaten. Toen eerst nam hij afscheid van me.

— Houd Capi bij u, zei ik in 't fransch tot Mattia.

Maar de agent begreep het. . . ,

— Neen, neen, zei hij; ik houd den hond; hij heeft mij dezen doen vinden en hij zal mii ook wel op 't spoor van den anderen brengen.

Dit was de tweede maal, dat men mij in hechtenis nam en toch viel de schande mii veel zwaarder dan de eerste maal, want nu gold het niet zulk een dwaze beschuldiging als toen men meende, dat ik een koe had gestolen. Als

Sluiten