Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat was een recht vriendelijk aanbod, maar dat wij volstrekt geen lust hadden aan te nemen, want beiden, Mattia zoowel als ik, hadden een bepaalde reden om met meer naar Engeland te gaan. F

Toen wij in Frankrijk aan wal stapten, bezaten wij niets anders dan onze TnlZT eD onze pstrumenten, want Mattia had gezorgd, dat hij mijn harp had medegenomen, die ik in de tent van Bob achtergelaten had in den nacht dat ik naar de herberg De Eikenboom ging. Wat onze reiszakken betrof, die'waren met al wat zij bevatten in den wagen van de familie Driscoll gebleven Dit hracht ons wel in eenige ongelegenheid, want wij konden ons zwervend leven met hervatten zonder hemd en zonder kousen en vooral zonder kaart

Mattla zes gulden opgespaard en wij hadden bovendien ons aandeel in de ontvangst, welke Bob en zijn makkers hadden gemaakt op den &Zaa^ a W1] meLhen sPeelden> en dit bedroeg ruim veertien gulden. Wij ïe?i M^Sa ÏZ f£wn/a^nbijna twin^ 8ulden, en voor ons was dit heel 3ww'W g?W wlU*S §even m mindering van de kosten, die mijn

JKL^ veroorzaakt maar Bob had geantwoord, dat vriendschapsdiensten niet werden betaald en hij wilde niets aannemen. Ons eerste werk, nadat wij fle ü clips verlaten hadden, was een ouden soldatenransel en een paar hemden te koopen; voorts twee paar kousen, een stuk zeep, een kam, garen, knoopen, naalden en vooral iets, wat ons nog onmisbaarder was daiPal die dingen hoe wittig ze voor ons ook waren: een kaart van Frankrijk. '

Waar moesten wij dan ook heen nu wij eenmaal in Frankrijk waren? Welken weg moesten wri inslaan? Welke richting volgen? Dat was de vraag die wij overwogen, terwijl wij van Isigny den weg naar Bayeux aflegden.

«JI» i mi] ^e.reft' zei Mattia' tt heb geen keus> ik »en even bereid om rechts als om lmks te gaan. Ik verlang maar één ding.

ik'hebeenWel- ^ ™j ^ l0°P 6ener °f Van een kanaal volgen'want Daar ik aan Mattia niet vroeg, welk idee hij had, ging hij voort~ »?e,wel> dat tt ¥l u moet vertellen. Toen Arthur ziek was, heeft mevrouw Milligan op een boot Frankrijk met hem doorkruist en daardoor hebt gij hem op D e Z w a a n ontmoet — Hij is niet ziek meer n^Zpat 1S 1a zeggen: hij wordt beter; hij is erg ziek geweest en hij is slechts door deJ°rg z"ner moeder. Nu is mijn vaste overtuiging, dat om hem geheel en al te doen genezen, mevrouw Milligan hem weer op een boot de stroomen, rivieren en kanalen laat volgen, die De Zwaan bevaren kant Wanneer wn ons dus aan den loop eener rivier houden, dan hebben wij kans dat wij D e Z w a a n ontmoeten. ' '

— Wie zegt u, dat De Z wa an in Frankrijk is?

-Niemand; maar daar De Zwaan geen zee kan bouwen, is het toch waarschijnlijk dat zij in Frankrijk is, en wij hebben alle kans haar aan te treffen

5£ ™aitbeSt°nd G£ ^ ? één kans' zi* «1 het dan niet met mij eens! d a t wti die moeten wagen? Ik wil mevrouw Milligan vinden en ik meen, dat wii alles moeten doen, om daarm te slagen. J

— Maar Lize, Alexis, Benjamin, Martha!

— Die zullen wij vinden, terwijl wij mevrouw Milligan zoeken. Wij moeten

naSjliel*vfö5£ÏÏ8£? ^ * " de ^ hf* meest in de

~ ™e\aa laten wil dan de Seine opzoeken - De Seine loopt door Parijs

— Wat doet er dat toe? 1

m™ w veeL,Ikheb..VttaUs hooren zeggen, dat als men iemand vinden wüde, der?dfe»i *?„ lPrn]S Tl ZOeke?ï- ^s de «ngelsche politie mij zocht om den diefstalm de George-kerk, zou ik niet gaarne door haar gevonden worden; daarvoor behoefden wij waarlijk Engeland niet te ontvluchten

— Kan de engelsche politie u dan in Frankrijk vervolgen?

— Dat weet ik niet, maar als dit zoo is, moeten wij niet naar Parijs gaan

— Kan men de Seme niet volgen tot aan de omstreken van Parijs en ze dan verlaten, om ze een eind verder weer op te zoeken? Ik zou ook niet gaarne irarofoli terugzien

— Dat kan ik denken Welnu, laten wij dan dit doen: alle varensgezellen

Sluiten