Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In 1900 huwde hun eenigste dochter, Jeanne, tot hun groote vreugde, een brave jongeman, Robin geheeten, die werkbaas in een der fabrieken in den omtrek was.

Het scheen alsof met dit huwelijk het leven voor de f amilie Walter een gunstige wending zou nemen, doch plotseling keerde de kans weer. Op een goeden dag bracht men den werkbaas met een verpletterd hoofd thuis. In de fabriek was een stoomketel gesprongen en hij viel als slachtoffer van zijn plicht, zijn vrouw en kleinen jongen van tien jaar onverzorgd achterlatende.

Het was toen, dat de weduwe het besluit nam naar Buenos-Aires te gaan. Door verandering van omgeving hoopte zij haar verdriet gemakkelijker te boven te kunnen komen en bovendien wilde zij haar oude vader en moeder niet ten laste zijn.

Zij koos Buenos-Aires, omdat daar een bloedverwante van haar woonde, die in zeer goede doen was. Deze bloedverwant bleek echter van zeer weinig nut voor haar te zijn, maar toch bleef zij in het nieuwe land, daar zij hoopte er later een goede betrekking voor haar jongen te vinden.

°* Zoo was het, dat de kleine Elzasser naar Buenos-Aires gekomen op zijn twaalfde jaar, op zijn dertiende een school voor electro-technisch onderwijs bezocht, waar hij uitstekend vakonderwijs ontving.

Ongelukkigerwijze raakte de middelen van zijn moeder uitgeput en kon hij zijn studies niet vervolgen. Hierop stelde hijzelf voor dienst te nemen als leerjongen bij een Fransche electro-technische maatschappij, waar, zooals hij bekende, hij zich zou weten te bekwamen, terwijl hij te gelijker tijd wat kon verdienen.

Het viel de arme mevrouw Robin zwaar, gedwongen te zijn deze opoffering aan te nemen en zij meende aanvankelijk, dat hierdoor de mooie toekomst, welke zij zich voor haar zoon gedacht had, verloren ging. Maar de brave jongen was zóó werkzaam, zóó ernstig, dat zij langzamerhand was gaan inzien, dat het voor dit zoo begaafd kind toch nog mogelijk zou zijn de mooie, positie, welke zij

Sluiten