Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

' Hier was hij met zijn gedachten gekomen, toen men hem kwam waarschuwen, dat de adjunct-directeur van de telefoon-afdeeling hem op zijn bureau ontbood.

Zooals het meer gaat met menschen, die geen zuiver geweten hebben, schrok de jongen van dit ongewoon bevel. Zouden zijn patroons reeds iets gehoord hebben van wat er gisterenavond voorgevallen was ? Zou de geleerde zich zijn komen beklagen over hem ? Hij had weliswaar geen kwade bedoelingen met zijn bezoek gehad, maar zou men hem gelooven ? Zou men niet denken, dat hij getracht had bij den geleerde door te dringen met het plan om te stelen ? Zou men hem gelooven, wanneer hij de eenvoudige maar begrijpelijke verklaring gaf, dat hij alleen uit nieuwsgierigheid gehandeld had ? En dan hij was ongehoorzaam geweest en het was zeker om hem daarvoor te straffen, dat het de geleerde gelukt was hem zoo van de schutting of te gooien.

Heelemaal niet op zijn gemak, begaf de jongen zich naar den grooten trap, welke naar het kantoor van den ingenieur, chef van de afdeehng telefoon ,leidde.

Uiterlijk kalm trad hij met zijn gewonen glimlach het kantoor binnen.

„Zoo, Jan Robin ben je daar", zeide de ingenieur, nadat hij achterover in zijn stoel was gaan zitten, om den jongen beter te kunnen zien.

„Ja, mijnheer !" antwoordde de jongen met een onvaste stem, Hier ben ik U heeft naar mij gevraagd ?"

„Ja, dat is zoo, ik wil je met een opdracht van vertrouwen belasten".

„Ik zal trachten deze naar mijn beste weten uit te voeren".

De chef knikte goedkeurend en ging voort;

„Zooals je weet is ons werk, tengevolge van het vertrek van verscheidene gemobihseerden wat in de war geloopen. Daarom moeten wij jou, al ben je slechts leerhng, gebruiken om bij een voornamen klant een buitengewoon gevoehg telefoontoestel te plaatsen.... denk jij, dat je dit geheel alleen zou kunnen doen ?"

Jan herademde en werd weer geheel zichzelf.

Sluiten