Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„U moet dat alles aan uw chefs gaan vertellen", hernam Jan.

ï)e gek haalde de schouders op. Zij zouden mij niet gelooven. Ik herhaal nog eens mijn beste jongen, ik ben een onafhankelijk mensch, ik heb geen enkel diploma, geen enkel officieel bewijs, want ik heb mi] nooit klaar kunnen maken voor een examen.

Zelfs het toelatingsexamen voor de universiteit heb ik niet kunnen doen. Wanneer ik dus bij mijn regiment zou komen, zou men in mij nietsx anders zien dan Tolbach, den slechten soldaat, Tolbach den deserteur. Ziedaar, waarom ik, niet met de anderen ben medegegaan, maar ziedaar, waarom ik binnenkort alleen zal gaan".

„Naar Frankrijk ?"

„Of ergens anders...." Maar dat is niet hetzelfde".

Mis f alweer mis ! want ik ga alleen daarheen, waar ik werkzaam zal kunnen zijn in het belang van mijn land Mijn eenigste wensch is mijn vaderland te dienen, al moet dit ook gaan ten koste van mijn eigen leven".

Daarna zijn beide handen op de schouders van den jongen leggende en hem met zijn stalen oogen doordringend aankijkende, zeide hij pléchtig :

Jan Robin, luister goed naar hetgeen ik je zeggen zal als'binnen één jaar vanaf heden, hij, die nu tot je spreekt niet een buitengewoon grooten dienst aan zijn vaderland heeft bewezen. Als hij niet een van die onvergetelijke daden die voor altijd genoemd zullen worden in de geschiedenis van dezen oorlog, heeft verricht. Als hij niet zulk een daad heeft ten uitvoer gebracht, dat hierdoor de kans naar onze zijde moet overslaan, dan zal Tolbach met meer m het

land der levenden zijn".

Na deze verklaring stak de geleerde zijn trillende hand

naar Jan uit: .

Weiger je nu nog wat met mij mee te voelen i Wil je nu mij niet nog een paar maanden den tijd geven om deze schitterende daden te verrichten ?"

De jongen aarzelde een oogenbhk, maar spoedig nam hrj een besluit. Hij greep de hem toegestoken hand en terwijl nij deze stevig drukte, zeide hij :

Sluiten