Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Bovendien", zeide de jongen tot zichzelf, „ik ben toch niét aangewezen om als beschermer op te treden van dien mof, die hier gekomen is met de bedoehng ten nadeele van mijn land werkzaam te zijn'.

Met al deze overwegingen was het dag geworden. Jan hoorde zijn moeder opstaan om zijn twaalfuurtje, dat hij altijd naar de fabriek medenam, klaar te maken.

Vlug sprong hij op zijn kousevoeten het bed uit, en om te voorkomen, dat zijn moeder iets van zijn nachtelijken tocht zou kunnen merken, haalde hij het wat om, zoodat het allen schijn had, alsof het beslapen was geworden.

Daarna waschte hij zich gauw en ging naar de huiskamer, waar Mevrouw Robin hem met ongeduld wachtte.

Dit 'uurtje aan het ontbijt was voor moeder en zoon een der aangenaamste van den dag.

Terwijl hij de boterhammen, die zijn moeder voor hem sneed, deed verdwijnen, vertelde hij gewoonlijk, wat zijn plannen voor den dag waren en opgewekt sprak hij dan met haar over alles wat zijn werk betrof.

Sinds het uitbreken van den oorlog was het nieuws uit de couranten hoofdzakelijk het onderwerp van deze gesprekken. La Nation en la Prensa, de twee voornaamste Argentijnsche dagbladen wedijverden met elkaar om het eerst met het oorlogsnieuws uit te komen.

Helaas ! de eerst zoo hoopvolle telegrammen over den schitterenden intocht der Franschen in den Elzas werden nu dag aan dag gevolgd door minder gunstige tijdingen.

Langzamerhand kwamen de berichten binnen-omtrent den inval in België, den korten onverwachten hevigen ' strijd voor de forten van Duik en Antwerpen en eindelijk op een goeden dag kwam het zoo onbegrijpelijke telegram : De Duitschers zijn in Da Fère. i

De nadere uitleggingen verzekerden echter, dat het hier slechts een soort krijgslist der Franschen betrof, waarvan de bedoehng was den vijand naar zich toe te lokken om hem gemakkelijker te kunnen verslaan.

Jan, van nature geneigd de dingen altijd van den goeden kant te bekijken,'stelde zijn moeder gerust en hun gesprek eindigde altijd met:

Sluiten