Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met het rechterbeen slepende, volkomen zooals de prins dat deed. Met een zware hand raakte hij de verschillende papieren aan en ging voor de schrijftafel zitten, hard snuivende, met de borst vooruit.

Daarna begon hij te spreken en toen Jan de oogen sloot, was het alsof de Duitscher zelfs zich in de kamer bevond. Hij kon dan ook een kreet van bewondering niet onderdrukken en riep opgetogen uit:

„Maar dat is schitterend".

Deze goedkeuring scheen den geleerde tevreden te stellen en met zijn eigen stem zeide hij :

het waren de oogen van den gek van den Barracas.

„Ja, ik geloof, dat ik reeds een gedeelte van het uiterlijk van dien mijnheer ken, maar ik moet nog veel meer van hem weten en ziedaar, wat ik hier kom zoeken. Ik ken niets van zijn voorgaand leven ; ik weet niets van de personen, met wie hij vroeger heeft verkeerd, noch van de omstandigheden, waarin hij geleefd heeft. Ik moet op de hoogte zien te komen van al zijn doen en laten, zijn vrienden, kortom' van alles, wat zijn eigen particulier leven betreft.

„Om met goed gevolg de plaats van dien Duitscher te kunnen innemen is het beslist noodzakelijk, dat ik naast al de bijzonderheden van zijn uiterlijk en voorkomen ook-die van zijn innerlijk leven ken.

Sluiten