Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„In één woord, ik moet aan allen, die mij hooren en zien, den indruk kunnen geven, dat ik Herr von Gloecken ben. Er moet geen spoor van twijfel zijn en dat is nu juist de grootste moeilijkheid van mijn taak.

„Zijn uiterlijk, dat beteekent niets ! slechts één maand en ik zal tegenover de geheele wereld voor hem kunnen doorgaan. De eenige moeilijkheid zou zijn lengte geweest zijn, maar gelukkigerwijze zijn hij en ik,zoowat van de• zelfde grootte.

„Zijn lichaamsgewicht is gemakkelijk te bereiken, zijn vreeselijke neus? ook, dat is te overkomen ; en die paar litteekens op zijn wang ook.

„Wat nu verder de schittering van zijn oogen betreft, v zoo is die met een paar inspuitingen van atropine eveneens gemakkelijk te krijgen.

„Het eenigste, wat ik voor het oogenbhk noodig heb is dus de verschillende bijzonderheden, betreffende het eigenlijke leven van mijn model. Daat mij dus hier in de papieren én stukken snuffelen, om te zien, wat ik er uit kan halen. Ik twijfel er niet aan of mijn zoeken zal niet te vergeefs zijn.

Nu had de jongen geen tegenwerpingen meer.

„Gaat Uw gang," zeide hij, „maar ik ben bang, dat Herr von Gloecken niet al zijn papieren hier zal hebben en bovendien zullen de laden gesloten zijn".

„Dat zullen wij dan eens zien", hernam Tolbach naar de schrijftafel gaande.

Zooals de jongen had voorzien, waren de laden inderdaad op slot; maar wij kennen den geleerde genoeg om te weten, dat hij hierop bedacht zou zijn geweest.

Hij haalde een bos valsche sleutels uit zijn zak en met de handigheid van een beroepsinbreker, begon hij de laden te openen.

Zonder zich verder met den jongen in te laten, vérdiepte hij zich daarna in de studie der boeken en, papieren, welke hij één voor één uit de verschillende vakken te voorschijn haalde.

De jongen trachtte intusschen zijn werk te hervatten en door te gaan met het plaatsen der draden : hij was echter

Sluiten