Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

neus, de kleine maar levendige oogen niet de monocle, de korte op zijn amerikaansch geknipte snor, tot de drie litteekens op zijn wang toe.

Tolbach had zich voor de repetitie gekleed in het uniform van den officier, "dat hij op de een of andere manier, hoe weten wij niet, had bemachtigd. De houding van zijn geheele lichaam geleek zóó op die van den kolonel, dat het scheen, alsof von Gloecken, in hoogst eigen persoon, in de kamer was.

Tolbach zelf was échter niet geheel tevreden, want de litteekens waren nog niet naar zijn zin, maar hij hoopte dit binnenkort te kunnen verhelpen. Zijn geheele lichaam was totaal veranderd. Onder de lange uniformjas zag men niet meer de magere beenen van den geleerde^

Zijn borst was breed en gewelfd en zelfs het stijve rechterbeen was schitterend nagebootst. Toen hij vond, dat de jongen hem genoeg bekeken had, richtte hij het woord tot hem in de nauwkeurig nagebootste stem van Herr von Gloecken :

„Welnu vriendje, hoe vindt je het portret? Dijkt het ?"

Jan kon haast geen woord uitbrengen, doch eindelijk zeide hij met een van ontroering trillende stem :

„Het is prachtig, het is nog veel mooier, dan ik ooit zou hebben kunnen verwachten".

„Eu het is nog wel een maand te vroeg", hernam Tolbach. „De wonden van mijn operatie hebben maar een maand den tijd gehad om te helen ; nu kun je je eens voorstellen, hoe de verandering zal zijn, als wij wat verder zijn".

Nadat Jan den geleerde gelukgewenscht had met het verkregen resultaat, achtte hij het een gunstig oogenbhk om .hem een vraag te stellen, waarmede hij reeds eenigen tijd rondliep, maar tot nu toe niet had durven uitspreken.

„Mijnheer Tolbach", zeide hij, ik twijfel niet meer aan het succes van Uw onderneming. Als ik niet beter wist, zou ik denken, dat Herr von Gloecken zelf voor mij stond.

„Ongetwijfeld heeft U een prachtig resultaat bereikt; doch ik zou wel graag van U willen weten, hoe U het gedaan zult krijgen om de plaats van dien Duitscher in te nemen. Die man is er toch nog en op het oogenblik, dat U voor hem

Sluiten