Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was geworden. Zij had natuurlijk bemerkt dat er iets met hem gebeurd was. |

Zij zag heel goed, dat hij iets voor haar verborg en zij had zich zonder er iets van aan hem te zeggen, daarover wat ongerust gemaakt.

De gewone rustige kalmte was dan ook weer in het kleine huis van Barracas teruggekeerd. Een klein voorval, op zich zelf zeer onbeduidend, kwam deze echter weer op nieuw verstoren.

Het was omstreeks één uur in den middag. Jan stond voor de deur van hun tuin heerlijk in het zonnetje een sigaret te rooken, voordat hij naar de fabriek ging. v Eensklaps hoorde hij een hond met zijn poot tegen de deur krabbelen." Dit geluid werd onmiddellijk gevolgd door een zacht geblaf.

„Wat is dat", zeide hij, „het is alsof die hond vraagt om hier binnen gelaten te worden".

Nieuwsgierig geworden ging hij kijken en herkende dadelijk Jim, den hond van den gek. Zoodra het beest Jan zag, sprong hij vroolijk tegen hem op.

„Je bent braaf, Jim, je bent braaf", zeide Jan, terwijl hij met zijn hand over den rug van den hond streek.

Eensklaps echter bemerkte hij aan den halsband van het dier, een briefje, dat op dezelfde wijze bevestigd was, als hij dat indertijd gedaan had.

„Zoo, zoo !" dacht hij dadelijk, „mijn vriend Tolbach zendt mij bericht".

Met koortsachtige haast, waaruit duidelijk bleek, dat niettegenstaande al de moeite, die hij gedaan had om te trachten dezen man te vergeten, zijn belangstelling in hem nog even groot was, maakte hij het briefje los en las het volgende :

„M^k dat je vanavond om zes uur in de grot van de Avenue Alvaner bent. Ik heb goed nieuws". Jan verborg het briefje vlug in zijn zak. Overtuigde zich ervan, 'dat zijn moeder druk in huis bezig, niets van dit alles bespeurd had en ging daarop naar de fabriek.

De middag scheen hém eindeloos lang. Dit eenvoudig

Sluiten