Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar Duitschland gehoord heb en ik zal hem natuurlijk daarheen volgen".

„U gaat hem achterna?"> vroeg de jongen, „zonder er iets van te begrijpen".

„Ja", antwoordde de geleerde. „Ik ga hem achterna met de bedoehng om in zijn plaats in Duitschland aan te komen".

„Best, maar heeft U dan een middel gevonden hem op een eerlijke, ridderlijke wijze, zooals U beloofd heeft, uit den weg te ruimen ?"

Als teeken van bevestiging knikte Tolbach twee maal met het hoofd, waarna hij verder zeide :

„Juist om je te kunnen toonen, dat ik mijn belofte zal nakomen, heb ik je gevraagd vanavond hier te komen".

„Maar nu U alles voor elkaar heeft", vroeg de jongen, „waarom laat U deze samenkomst plaats vinden in de grot en niet thuis bij U ?"

„Wacht even vriendje, niet alles tegehjk. Jij, die zulk een handig electricien bent zult de reden daarvan gemakkelijk kunnen begrijpen. Weetje nog waar de lijn, die het huis van den kolonel von Gloecken met het Duitsche gezantschapsgebouw verbindt, langs loopt ?"

Na eenigen tijd nagedacht te hebben, zeide hij :

„Ja ik ben er, die lijn loopt van de boulevard Callas langs de Paseo, kruist de Avenue Alvear en komt dan uit op de straat Quintana".

„Uitstekend !" zeide Tolbach ghmlachend. „Je ziet dus, dat zij hier voorbij loopt en het was dus gemakkelijk voor mij om langs den muur van het naburig klooster een zijlijn aan te leggen, die hier op deze plek uitkomt".

Hierop toonde de geleerde den jongen een telefoontoestel, aangebracht in een hoekje van de grot en verborgen achter een steen en een hoopje takken en bladeren. ■ Jan was een en al bewondering voor dit werk, wat hij, die zelf zoo vindingrijk was, ten volle kon waardeeren.

„Op deze wijze", vervolgde Tolbach, „kon ik hier verborgen in de grot de verschillende vertrouwelijke gesprekken tusschen den prins en den Duitschen gezant goed afluisteren

„Aangezien ik ér uit zie, als een herstellende zieke, viel

Sluiten