Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

terwijl de menschen ,zich slechts met de grootste moeite

staande konden houden. Vastgeklemd aan de leuning van den trap der derde

klasse volgde Jan angstig dit tooneel. Met voldoening had

hij gezien, hoe zijn moeder, ondanks haarzelf, medegesleept was door de menigte en toen hij de sloep op de zee neer zag komen, meende hij, dat zij gered was.

Zijn eenigste gedachte was nu haar een vaarwel te kunnen toeroepen, om dan naar zijn post terug te keeren zooals hij beloofd had. Teneinde dit te bereiken, klom hij op de verschansing. -Dat was echter niet gemakkelijk maar eindelijk was hij er en hoog stak hij boven iedereen uit. Hij hoopte nu door zijn moeder gezien te zuhen worden.

Deze klimpartij had bijna een kwartier van den kostbaren tijd gekost, maar hij had nu tenminste een plaats van waar hij de zee kon overzien. Tot driemaal toé verloor h« zijn evenwicht en gleed hij achterwaarts, maar eindelijk gelukte het hem toch en kwam hii er bovenop. ?

Zijn blik kon vrij de golven overzien en tot zijn geruststelling zag hij zijn moeder achter in een der sloepen zitten. Hij herkende haar aan den witten doek, welken zii om haar hals droeg.

„Moeder ! Moeder \" riep hij, „goede reis en tot weerziens !

Deze kreten werden gehoord. Mevrouw Robin had haar zoon gezien en dadehjk, door een onweerstaanbare macht gedreven, slaagde zij er in, ondanks de tegenstribbehngen van degenen, die naast haar zaten, overeind te komen Zij zette haar voèt op den rand van de sloep en scheen door gebaren haar zoon te willen zeggen ■

„Wacht op mij, ik kom je halen !" maar op hetzelfde oogenbhk weerklonk een ontzettend geschreeuw uit honderd kelen tegelijk. De sloep was overbelast en stond op het punt te zinken. , y

Was het de beweging van de moeder, die dit ongeluk veroorzaakte of zonk de sloep eenvoudig, omdat zij te zwaar beladen was ?

Sluiten