Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar Herr von Gloecken bleef doorschrijven, schijnbaar zonder te bemerken, dat er iemand met hem in het vertrek was. Jan sloeg den man, van wien op het oogenblik zijn lot afhing, oplettend gade. Hij gaf er zich rekenschap van, dat hij nu voor iemand stond, die aan boord van dit Duitsche schip heer en meester was. Hij.wist zeer goed, dat één woord van dezen man voldoende was over zijn leven te beslissen.

Hij herkende dat leehjke gezicht, dien blauwachtigen neus, die litteekens, kortom het zoo eigenaardige gelaat, dat de gek in zijn onmogelijke en stoutmoedige plannen gedacht had te kunnen nabootsen.

Oh ! met die schitterende voornemens, hadden zij het niet ver gebracht. Van al die mooie plannen, zoo nauwkeurig in het laboratorium te Barracas uitgewerkt, was niet veel terecht gekomen. Reeds bij het begin was Tolbach door het noodlot ten val gebracht en wie weet of hij op het oogenbhk niet ergens op den bodem van den Oceaan, duizenden meters beneden de zee-oppervlakte rustte.

Maar, opgepast! Herr von Gloecken legt zijn schrijfwerk ter zijde. Hij draait zich op zijn stoel om, kijkt den jongen aan en spreekt hem in het Duitsch toe :

„Zoo, mijn jongen kom je mij eens even uitleggen;

hoe het mogehjk is, dat een matroos van mijn te BuenosAires gestationeérden torpedojager, zich aan boord der „Frisia" kon bevinden?" ■ ■

Jan kon door deze vraag niet meer uit het veld geslagen zijn, dan wanneer de prins hem botweg gezegd had &j

„Ik weet wie je bent, je bent de kleine electricien."

Hij was er zoo zeker van herkend te zullen worden, dat hij niet goed wist, wat te antwoorden en stamelde daarom eenige onsamenhangende woorden.

De prins scheen daaraan echter geen aandacht te schenken, maar ging naar de deur van de hut, opende deze onverwachts en een matroos ziende, snauwde hij hem ruw af met de woorden :

„Zeg eens, wat doe je daar ?"

„Excellentie", antwoordde de matroos, „ik ben de verpleger, die den gewpnden scheepsjongen bij U gebtacht heeft en ik wacht hiet op hem".

Sluiten