Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik sloeg zelf vanaf de brug der „Kaiser Wilhelm" het opvisschen der drenkehngen gade. Toen ik jou herkende, liet ik onmiddellijk je identiteit vaststellen ; iets wat dank zij het zakboekje en den armband, die ik je gegeven had, zeer gemakkelijk geschiedde. Het zakboekje en de armband behoorden aan den scheepsjongen van den torpedojager toegevoegd aan het Duitsche gezantschap te BuenosAires'. Heel natuurlijk was het dan ook, dat de militaire attaché van dat gezantschap je herkende.

Daarom het ik je ook in de ziekenbarak brengen, waar men je heeft verzorgd en waar je eerst hedenmorgen tot bewustzijn bent gekomen. Ik was bang, dat je zou spreken vóór ik je zou hebben gezien en zou hebben kunnen waarschuwen. . é , Daarom gaf ik ook last mij op de hoogte van ]e toestand te'houden en daarom heb ik je dadelijk, toen je weer op de been was, hier ontboden". .

„Oh ! mijnheer Tolbach", zeide Jan vol bewondering, „werkelijk U voorziet in alles !"

Dat moet ook", hernam de geleerde bedaard. „Dit is beslist noodig, willen wij onze onderneming goed doen

slagen". »\ ; ,

Nadat Tolbach zijn verhaal geëindigd had en den jongen geheel op de hoogte gebracht had van alles wat sedert de beschieting der „Frisia" had plaats gehad, begon hij hem zijn plannen voor de toekomst te ontvouwen.

Jan" zeide hij met voldoening, wat onder de gegeven omstandigheden begrijpelijk was, „Jan, mijn beste jongen, het ergste het moeihjkste is volbracht. Ik ben er m geslaagd ons beiden door onze vijanden te doen erkennen als

Duitschers. ■;,•....!'. I -,

Dank zij het zakboekje van den scheepsjongen van de F H 39 zal het heel natuurlijk voorkomen, 'dat ik den scheepsjongen van mijn torpedojager te,Buenos-Aires in mijn persoonlijken dienst neem. Dus vanaf dit oogenblik ga je niet meer van mij vandaan en ben je dus voorgoed aan mij verbonden. .

Wat de toekomst brengen zal, is onmogelijk te zeggen. De reeds verkregen uitkómsten veroorloven mij

Sluiten