Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maatschappij, vriend van den keizet, behoorde tot degenen, die het eerst aan boord van het schip gingen.

Achter hem aan volgden een tiental officieren, de burgemeester van Hamburg en andere notabelen, die zich haastten aan boord te komen van den oorlogsbodem, waarvan de avontuurlijke overtocht reeds algemeen bekend was.

Telegrafisch had men reeds de bijzonderheden vernomen van de ontmoeting tusschen de „Kaiser Wilhelm" en de „Frisia"; men wist ook, dat het Duitsche schip er ingeslaagd was de kostbare lading van de „Frisia" te bemachtigen en ook de redding van den prins von Gloecken, den militairen attaché van het Duitsche-gezantschap te BuenosAires, was bekend.

Alle Hamburgsche notabelen kwamen den commandant der „Kaiser Wilhelm" gelukwenschen met zijn schitterende overwinning en tevens den prins verwelkomen.

Deze stond in groot tenue op de brug naast den kapitein en beantwoordde de eerbewijzen, welke hem werden gebracht, op echt militaire wijze.

Wij die weten, wie inderdaad de man is, die de. Hamburgers op deze wijze toejuichten, kunnen eenigszins de spanning begrijpen, waarin hij verkeerde, niettegenstaande hij uiterlijk zoo voldaan scheen.

Niet alleen moest Tolbach ervoor zorgen, dat hij zich zóó gedroeg dat allen, die met hem in aanraking kwamen mets konden bemerken van de verandering, maar hij moest er ook op letten, dat hij zich niet op de een of andere wijze versprak.

Terwijl hij daar dan ook oogenschijnlijk zoo kalm stond trachtte hij, zooals een acteur vóór zijn optreden, zich alles betreffende het leven van den man, wiens plaats hij innam voor den geest te halen. Met geweld drong hij zich tot kalmte, wel wetende, dat het strikt noodzakehjk was elke dwaling te vermijden, daar dit noodlottig voor hem zou kunnen zijn.

Natuurlijk was hij wel wat gehard geworden in die veertien dagen, die hij aan boord van de „Kaiser Wilhelmhad doorgebracht. Alhoewel hij reeds véértien dagen in

Sluiten