Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

je goed en wel in Mülheim zat ? Hoe ben je te weten gekomen, dat ik terug was?" Ww '' ' "*

Uit de krant, mijn beste jongen", antwoordde de brave vróuw „Ik lees trouw de krant om te zien of er ook iets van mijn beroemd pleegkind in staat.. gist eren las:Lk dat je vandaag zou aankomen met een schip dat onderweg gevochten heeft met een andere boot.... Ik ben op den trein gesprongen en hier ben ik nu !

Hrffe heel aardig van je, dat je gekomen bent", hernam Tolbach. „Ik vind het altijd prettig te weten, dat je het nog altijd goed maakt. Wat zou ik zonder jou, mijn brave plSg^noedlr moeten beginnen!..., Wie zou dan mijn beroerd mismaakt been moeten wrijven, wanneer ik een aanval van rheumathiek krijg?"

De oude dienstknecht volgde dit tooneelmet voldoening. Op aanwijzing van, zijn meester nam hij Johanna naar de kïuktn medeom haar wat te late* eten. Jan, die nog boven aan de trap stond, wachtte op het verdwijnen van Karl om zijn schuilplaats te verlaten. .,

Plotseling werd de tuindeur met een vaart open gegooid en een groote grijze Deensche hond kwam de geheele vestibule in opschudding brengen.

Kijk" zeide Karl, „daar is Mops, die uit zijn hok ontsnapt is. Ook hij komt Uw Excellentie verweIJcomen

Tolbach begon zachtjes te flmten en gmg den hond aansprekende bij den naam, zooeven door den knecht genoemd, naar het beest toe. M Mops, mijn brave Mops, kom eens hier . . kaar de hond scheen niet de minste vreugde aan den dag •te leggen bij het weerzien van zijn meester. Integendeel hij kwam langzaam op den Franschman toeloop, ^ snuffelde hem zacht grommende en verwijderde: z ch toe* zonder eenige aandacht aan de uitroepen van Tolbach te

SChWeinwel", zeide de valsche prins glimlachendL, „Mops is mij vergeten. Het is ook niet te verwonderen. Vijf jaar is ook te lang voor een hondengeheugen

Daarna maakte hij kort een einde aan deze reeks van gevaarhjke herkenningen, opende de zich aan de rechterzijde

Sluiten