Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bewijs te hebben laten afstempelen wilde de kolonel zijn reis verder vervolgen.

Zooals men hem had medegedeeld moest hij ergens in den omtrek van Verdun zijn. Te Metz bevonden zich talrijke officieren, waaronder verscheidene oude kameraden van von Gloecken. Deze hadden er erg op aangedrongen, dat de kolonel des avonds met hen zou blijven dineeren, doch deze uitnoodiging voor het vriendschappehjke diner werd afgeslagen.

Als voorwendsel gaf hij op, dat hij bevel gekregen had zoo vlug mogelijk door te reizen. Vanaf Chambley reisde men verder in mihtaire treinen. Jan s hart begon sneller te kloppen nu hij wist dat hij-zich op Fransch gebied bevond, doch deze vreugde werd eenigszins getemperd bij de gedachte, dat dit gedeelte van Frankrijk door den vijand was bezet.

Midden in den nacht stopte de trein plotsehng te Grimaucourt, een klein dorpje, dat in de derde linie der Duitsche troepen lag.

'Hier vernam Jan, die al reeds lang, genoeg begon te krijgen van het in den trein zitten, tot zijn groote voldoening, dat de trein niet.verder ging. De geniesoldaten, die het beheer over den spoorweg hadden, verklaarden dat deze sedert den morgen gebombardeerd werd, zoodat het onmogelijk zou zijn verder te gaan, daar de weg reeds op verscheidene plaatsen onbruikbaar was.

De jongen, die zich naar den coupé van zijn meester had begeven om hem te vragen, wat hij doen wilde, trof hem in gesprek met een grooten dikken stationschef en twee officieren van den generalen staf.

Deze laatsten deelden Zijn Excellentie mede, dat zij vanuit Metz telegrafisch bericht van zijn komst hadden ontvangén en' dat Z. K. H. de Kroonprins één zijner automobielen gezonden had om hem naar het hoofdkwartier te brengen.

Tolbach scheen in het minst niet verwonderd te zijn over deze onderscheiding, welke volmaakt in overeenstemming met zijn hooge positie was. Kalm en waardig verbet hij het station, eerbiedig gegroet door den dikken chef

Sluiten