Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mij bij Tolbach terugbrengen. Aan beide zijden loop ik geen gevaar".

De jongen liep dus verder door het veld, waarvan de rust en de stilte hem na dien zondvloed van gloeiend ijzer en staal weldadig aandeed.

Op deze wijze had hij ongeveer een half uur in de richting, vanwaar hij de vlammen tijdens het vuren had zien komen, doorgeloopen, toen hij in de lucht het geronk van den motor eener vliegmachine meende te hooren.

„Mooi zoo," riep hij uit.... nu is de zaak compleet!.... Er ontbrak nog een vliegtuig aan om het schouwspel volmaakt te doen zijn".

Hij keek naar boven en kon zeer duidelijk een vliegtoestel zien,'dat met een stilstaanden motor, langzaam maar zeker op de aarde neerstreek.

„Wat voor een machine zal het zijn, een Duitsche of een Fransche ?"

Hij was niet voldoende op de hoogte om bij den eersten oogopslag, en dat nog wel des nachts, met zekerheid de nationaliteit van het vliegtuig te kunnen vaststellen.

Enkele honderden meters van hem af, landde de aviateur. Gedreven door zijn nieuwsgierigheid en het groote verlangen om met het eenig levend wezen, dat zich te zamen met hem op dit eindeloos spookachtig terrein bevond, te kunnen spreken, hep de jongen zonder eenige gedachte 4an gevaar, recht op het vliegtuig toe.

Er werd hem echter geen tijd gelaten het toestel dicht te naderen, want hieruit verhief zich bijna onmiddehijk toen het op den grond was, een zwarte in bont gehulde gedaante, die een revolver op hem richtte en in het Fransch uitriep :

„Halt! Geen stap verder of ik schiet!"

In plaats van door deze, in het Fransch uitgesproken bedreiging verschrikt te zijn, was de jongen verrukt zijn eigen taal te hooren spreken en te weten, dat hij met een landgenoot te doen had. In zijn vreugde begon hij dan ook, alle voorzichtigheid vergetende, te roepen :

„Schiet niet!..'. ik ben een Franschman.... een Franschman zooals gij !"

Maar niettegenstaande deze verklaring, bleef de aviateur

Sluiten