Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn wapen dreigend op den jongen'gericht houden en vroeg : „Waar ben ik dan hier ? Ben ik niet in de Duitsche

linies ?" • 4.

Jan was verplicht te zeggen, dat bi] er mets van wist. Dit antwoord kwam den vlieger zeer verdacht voor. Hij kwam reèht op den jongen af en hem flink door elkander schuddende, begon hij hem te ondervragen.

De jongen vertelde hem zonder te zeggen hoe en waarom hij zich in Duitschland bevond, dat hij op weg was naar het hoofdkwartier van den kroonprins. Hij deelde verder mede, dat de Duitsche soldaten, die hem hadden vergezeld, gedood waren door een granaat en dat hij zelf als door een mirakel gered was geworden. U

Ik heb geloopen, wat ik maar kon, maar ik weet met wakr ik mij op het oogenbhk bevind, daar ik geheel den weg kwijt ben !" § :

Dit verhaal kwam den aviateur vrij ongelooflijk voor, maar ziende dat hij met een jongen te doen had, die bovendien zuiver Fransch sprak, gaf hij zich geen moeite zich er verder in te verdiepen.

Hij had ook geen tijd, dit gesprek langer voort te zetten, dan strikt noodzakelijk was, daar hij in zeer gevaarlijke omstandigheden verkeerde.

Eén ding in het verhaal van den jongen had, hem echter getroffen en hij besloot, indien mogelijk, hieruit een belangrijke inlichting te krijgen.

Het is goed", zeide hij, zijn revolver opstekende, „je zegt mij dat je Franschman bent, wat ik graag wil gelooven op voorwaarde, dat je mij dit bewijst door mij de volgende vraag te beantwoordden".

Als ik dat kan, Mijnheer de Vlieger", hernam Jan, „dan kunt U er zeker van zijn, dat ik dit gaarne zal doen . • Welnu zeg mij dan, waar zich het hoofdkwartier van den kroonprins, waarheen jij op weg bent, gelegen is. In welk dorp en in welk kasteel ?"

Jan maakte een beweging van onmacht om zijn spijt uit te drukken, dat hij niet in staat was de gevraagde inlichting

te verstrekken. a*'fcifc! „Ik weet het niet!.... Zooals ik U reeds gezegd heb,

Sluiten