Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Deze matroos was niemand anders dan onze vriend Jan.

Daten wij even met een paar woorden uitleggen, hoe de kleine Franschman, die wij midden in den nacht geheel alleen hebben achtergelaten, in het hoofdkwartier terecht was gekomen.

Na zijn onderhoud met den vliegenier, besloot de jongen bij het aanbreken van den dag te gaan loopen in tegenovergestelde richting van die, waarin zijn landgenoot zich begeven had om naar de Fransché linie terug te komen.

Hij vermoedde, dat hij op deze wijze wel bij de Duitschers terecht zou komen. Zijn vermoeden bleek vollcomen juist te zijn geweest, want heel vroeg in den morgen belandde hij bij de Duitsche voorposten.

Hij had geen moeite zich bekend te maken. MetTveel ophef vertelde hij, hoe hij gelukkiger dan de hem begeleidende soldaten, heelhuids aan het vreeselijke bombardement had weten te ontsnappen. Hierna vroeg hij naar zijn meester, den prins, kolonel von Gloecken te worden gebracht.

Men willigde zijn verzoek in en opnieuw werd hij aan de hoede van een troep soldaten toevertrouwd, die zich naar het hoofdkwartier zouden begeven.

Nauwelijks bemerkte Jan het kasteel, dat wij zoo even beschreven hebben of hij begreep dadelijk, dat hij zich eindelijk op de plaats bevond, waar de kroonprins met zijn gevolg gehuisvest was. Hij vroeg naar den kolonel von Gloecken en een officier antwoordde hem, dat de kolonel niet op het kasteel was,

„Maar hij heeft mij toch bevolen", hernam Jan, „mij hier in het hoofdkwartier van Z. K. H. den prins te vervoegen. Is dit dan niet het hoofdkwartier ?"

De officier ghmlachte.

„Mijn beste jongen", zeide hij, „dit weelderig ingerichte gebouw wordt slechts gebruikt als brigade bureau. Alslje het hoofdkwartier van Z. K. H. wilt vinden, moet je den weg aan je rechterhand inslaan en recht uit loopende zal je op ongeveer 3 K.M. van hier bij den ingang van het dorp een groot huis zien",

„En dat is dan het hoofdkwartier ?" vroeg Jan.

Sluiten