Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Omdat", hernam de brave man bedaard, „ik geen lust heb mijzelf en mijn beesten te laten doodschieten, ter wille

van den koning van Pruisen dit veld is alles behalve

veilig het wordt elk oogenbhk beschoten, zoowel door

de Franschen als door Uw manschappen".

De valsche kolonel keek den ouden boer doordringend aan. Deze sloeg zijn oogen echter niet neer. De kolonel vervolgde.

„Als je bang bent voor het gevaar, waaraan je blootstaat, wanneer je dit land gaat omspitten, is je redeneering al heel slecht. Dé granaten, die daar vallen, zullen je niet hinderen, maar de kogels der soldaten, die je zullen moeten fusilleeren, zullen zeer zeker hun doel niet missen". „Nu dan", riep de Oude met vuur uit. „Fusilleer mij als

Tj'wilt 'per slot van rekening begin ik er eindelijk

genoeg van te krijgen onder dezen druk van vijandelijke

legers te blijven voortleven Roep Uw soldaten en

zeg mij waar ik moet gaan staan : ik ben gereed om te sterven". .

Kranig zonder ook maar één spier van zijn gebruind gelaat te vertrekken, zonder ook maar het minste blijk van ontroering, kruisde de man zijn armen en keek moedig naar zijn vijanden, die niet anders konden doen dan zijn houding met bewondering gadeslaan.

Met stijgende belangstelling volgde Jan dit tooneel. Hij kende Tolbach genoeg om te vermoeden, dat deze niet zonder reden hier tusschenbeide gekomen was. Bovendien 1 was hij angstig voor het gevaar, dat zijn landgenoot hep. i Zou hij genoodzaakt zijn te moeten aanzien dat deze brave oude man vermoord zou worden ?

Tolbach nam echter den boer ter zijde buiten den kring van soldaten, die om hem gevormd was en deed het voorkomen, alsof hij den man het verkeerde van zijn optreden wilde doen inzien.

Jan was hen gevolgd, maar plotseling hoorde hij tusschen twee ruw met luider stem uitgesproken bevelen, dén valschen kolonel zacht tot den Franschman zeggen : „Gehoorzaam en doe wat ik je zeggen zal.... het is voor het welzijn van Frankrijk !"

Sluiten